1Dawid, stary i syty dni, ustanowił Salomona, swego syna, królem nad Izraelem1. 2I zgromadził wszystkich książąt izraelskich, kapłanów i lewitów. 32 Kiedy policzono lewitów od trzydziestu3 lat wzwyż, liczba ich według spisu mężczyzn wynosiła trzydzieści osiem tysięcy. 4Z tych dwadzieścia cztery tysiące spełniało pracę w domu Pańskim; pisarzy i sędziów było sześć tysięcy. 5Odźwiernych było cztery tysiące, a cztery tysiące wychwalało Pana na instrumentach, które [Dawid] sprawił4 w tym celu. 6Dawid podzielił ich na zmiany według synów Lewiego: Gerszona5, Kehata i Merariego. 76 Z Gerszonitów byli: Ladan i Szimei. 8Synowie Ladana: pierwszy Jechiel, potem Zetam i Joel – trzej. 9Synowie Szimejego: Szelomit, Chazjel i Haran – trzej. Ci byli naczelnikami rodów Ladana. 10A synowie Szimejego: Jachat, Ziza, Jeusz i Beria. Ci czterej są synami Szimejego. 11Jachat był pierwszy, Ziza drugi; Jeusz i Beria nie mieli wielu synów i byli policzeni za jeden ród. 12Synowie Kehata: Amram, Jishar, Chebron i Uzzjel – czterej. 13Synowie Amrama: Aaron i Mojżesz. Aaron został wyłączony, aby być poświęconym na zawsze, on i jego synowie, do rzeczy najświętszych, aby spalali kadzidło przed Panem, usługiwali Mu i błogosławili w Jego imieniu na wieki7. 14Co do Mojżesza, męża Bożego, jego synowie zostali zaliczeni do pokolenia Lewiego. 15Synowie Mojżesza: Gerszom i Eliezer. 16Synowie Gerszoma: pierwszy Szebuel. 17Synami Eliezera byli: pierwszy Rechabiasz; Eliezer nie miał wprawdzie innych synów, lecz synowie Rechabiasza byli bardzo liczni. 18Synowie Jishara: pierwszy Szelomit. 19Synowie Chebrona: pierwszy Jerijasz, drugi Amariasz, trzeci Jachazjel, czwarty Jekameam. 20Synowie Uzzjela: pierwszy Mika, drugi Jiszszijasz. 21Synowie Merariego: Machli i Muszi. Synowie Machliego: Eleazar i Kisz. 22Eleazar umarł, nie mając synów, tylko same córki; synowie Kisza, ich bracia, wzięli je za żony. 23Synowie Musziego – trzej: Machli, Eder i Jeremot. 24Ci byli synami Lewiego, według ich rodów, głowami rodzin, według liczebnych wykazów imion w ich spisach; spełniali prace przy obsłudze domu Pańskiego, od dwudziestego roku życia wzwyż. 25Rzekł bowiem Dawid: «Pan, Bóg Izraela, udzielił odpoczynku swemu ludowi i zamieszkał w Jerozolimie na stałe. 26Lewici już nie będą nosić przybytku ani wszelkich przyborów do jego obsługi». 27Zatem, według ostatnich zarządzeń Dawida, lewici byli spisywani od dwudziestego roku życia wzwyż. 28Ich stanowisko bowiem polegało na tym, że jako przyboczni potomków Aarona służyli w świątyni Pańskiej, na dziedzińcach, w komnatach, przy oczyszczaniu wszystkiego, co poświęcone, i w pracach przy obsłudze świątyni Pańskiej. 29Troszczyli się oni zarówno o chleby pokładne, o najczystszą mąkę na ofiarę pokarmową, o przaśne placki, jak i o to, co było pieczone na blachach i co było smażone, i o wszystko, co było ważone i mierzone. 30Mieli stawać każdego rana, by dziękować i wychwalać Pana, i tak samo wieczorem; 31aby ofiarować wszystkie całopalenia Panu w szabat, przy nowiu księżyca i w święta, w ilości ustalonej przepisem na stałe – przed obliczem Pana8. 32Mieli pieczę nad Namiotem Spotkania, pieczę nad Miejscem Świętym i pieczę nad synami Aarona, ich braćmi, w służbie domu Pańskiego.