1W dokumentach można to znaleźć, że prorok Jeremiasz rozkazał, aby ci, którzy byli uprowadzeni do niewoli, wzięli ze sobą ogień. Tak było powiedziane 2i tak prorok przykazał tym, których uprowadzono do niewoli. Dał im Prawo, aby nie zapomnieli przykazań Pana i aby nie zamąciły się ich myśli, kiedy będą widzieli wizerunki [bóstw] złote i srebrne, a wokoło nich ozdoby1. 3Tymi i podobnymi słowami upominał ich, aby nie dali usunąć Prawa ze swych serc. 4Było w tym piśmie [podane], jak na podstawie wyroczni, do niego skierowanej, prorok kazał nieść za sobą Namiot [Spotkania] i arkę, i jak wyszedł na górę2, gdzie wszedłszy, Mojżesz obejrzał Boże dziedzictwo. 5Przyszedłszy tam, znalazł Jeremiasz pomieszczenie w postaci pieczary. Umieścił tam Namiot [Spotkania], arkę i ołtarz kadzenia, a wejście zarzucił kamieniami. 6Kilku z tych, którzy mu towarzyszyli, wróciło, aby zaznaczyć drogę, ale już nie mogli jej odnaleźć. 7Kiedy zaś Jeremiasz dowiedział się o tym, zganił ich i powiedział: Miejsce to pozostanie nieznane, aż Bóg na powrót zgromadzi swój lud i okaże mu miłosierdzie. 8Wtedy to Pan ponownie pokaże to [wszystko] i będzie można oglądać chwałę Pańską i obłok, podobnie jak za Mojżesza można ją było widzieć i jak wtedy, gdy Salomon modlił się, aby miejsce zostało w uroczysty sposób poświęcone3. 9Wyjaśniono również, jak on pełen mądrości złożył ofiarę przy poświęceniu i zakończeniu budowy świątyni. 10Podobnie jak Mojżesz modlił się do Pana, a spadł ogień z nieba i pochłonął to, co złożono w ofierze, tak również Salomon modlił się, a ogień, który spadł, strawił całopalne żertwy4. 11Mojżesz powiedział: Zostało spalone, aby nikt nie jadł tego, co jest ofiarowane za grzech5. 12Podobnie również Salomon przez osiem dni świętował.
13W pismach i pamiętnikach6 Nehemiasza jest opowiedziane nie tylko to, ale również o tym, jak zakładając bibliotekę, zebrał on księgi o królach i księgi proroków, księgi Dawida i listy7 królów o ofiarach. 14Tak samo również Juda pozbierał nam wszystkie księgi, które były rozrzucone wskutek prowadzonej wojny, i mamy je u siebie8. 15Jeżeli więc potrzebujecie ich, przyślijcie tych, którzy by wam je zanieśli.
16Piszemy do was, mając obchodzić Uroczystość Oczyszczenia [Świątyni]. Dobrze więc uczynicie, świętując w te dni. 17Bóg zaś jest Tym, który wybawił cały swój lud i który dał wszystkim dziedzictwo, królestwo, kapłaństwo i uświęcenie9, 18zgodnie z tym, co obiecał w Prawie, albowiem w Bogu pokładamy nadzieję, że niebawem nad nami się zmiłuje i zgromadzi nas zewsząd spod nieba na miejsce święte. Wyzwolił nas bowiem z wielkich nieszczęść i miejsce to oczyścił».
19Opowiadanie o Judzie Machabeuszu i o jego braciach, o oczyszczeniu największej świątyni i o poświęceniu ołtarza, 20ponadto o walkach przeciwko Antiochowi Epifanesowi i przeciw jego synowi, Eupatorowi10, 21o objawieniach pochodzących z nieba, jakie mieli ci, którzy w obronie żydowskiego obyczaju dokonywali czynów tak mężnych, że chociaż byli nieliczni, to jednak opanowali cały kraj i wypędzili barbarzyńskie wojska, 22odzyskali ponownie słynną na cały świat świątynię, uwolnili miasto, prawom, które miały być zniesione, nadali moc obowiązującą – gdyż Pan w całej swej dobroci był dla nich łaskawy – 23wszystko to, co Jazon Cyrenejczyk11 opisał w pięciu księgach, usiłowaliśmy streścić w jednym dziele. 24Mając bowiem na uwadze mnogość liczb i trudność, jaką bogactwo materiału sprawia tym, którzy chcieliby się zagłębić w opowiadania historyczne, 25usiłowaliśmy dać tym, którzy chcą czytać, przyjemne opowiadanie; tym, którzy w pamięci zachować [chcą wypadki], ułatwienie, a wszystkim czytelnikom – pomoc. 26Dla nas zaś samych, którzy podjęliśmy się trudu skracania, było to niełatwe [zadanie]: dzieło wymagające znoju i niedosypiania. 27Podobnie niełatwo jest temu, kto przygotowuje ucztę i pragnie zaspokoić upodobania innych. My również dlatego chętnie podjęliśmy się trudu, aby zasłużyć na wdzięczność wielu. Troskę o dokładne zbadanie poszczególnych faktów pozostawiamy historykowi, sami zaś usiłujemy ułożyć streszczenie opowiadania. Podobnie bowiem jak w nowym domu budowniczy musi się zajmować całą budowlą, a ten, kto się podejmuje enkaustycznego malowania, zajmuje się tylko tym, co dotyczy wystroju, tak samo, jak się to wydaje, jest z nami. Zagłębić się i swobodnie obracać się w opowiadaniach oraz dokładnie rozpoznać się w szczegółach, to zadanie tego, który układa historię. Temu zaś, kto dokonuje streszczenia, należy pozwolić, by ułożył w krótkości opowiadanie z pominięciem szczegółowego przedstawienia wydarzeń. Teraz więc, po tak długim zatrzymywaniu się nad wstępem, rozpoczynamy opowiadanie. Niemądrze byłoby bowiem zbytnio się rozwodzić przed rozpoczęciem historii, a samą historię przedstawić krótko.