1Odłóż, Jeruzalem, szatę smutku i utrapienia swego,
a przywdziej wspaniałe szaty chwały,
dane ci na zawsze przez Pana.
2Przyoblecz się w płaszcz sprawiedliwości pochodzącej od Boga,
włóż na głowę swą koronę chwały Przedwiecznego!
3Albowiem Bóg chce pokazać wspaniałość twoją
wszystkiemu, co jest pod niebem.
4Imię twe u Boga na wieki będzie nazwane:
Pokój sprawiedliwości i chwała pobożności.
5Podnieś się, Jeruzalem!
Stań na miejscu wysokim,
spojrzyj na wschód,
zobacz twe dzieci,
zgromadzone na słowo Świętego
od wschodu słońca aż do zachodu,
rozradowane, że Bóg o nich pamiętał.
6Wyszli od ciebie pieszo,
pędzeni przez wrogów,
a Bóg przyprowadzi ich niesionych z chwałą,
jakby na tronie królewskim.
7Albowiem postanowił Bóg zniżyć
każdą górę wysoką, pagórki odwieczne,
doły zasypać do zrównania z ziemią,
aby bezpiecznie mógł kroczyć Izrael w chwale Pana1.
8Na rozkaz Pana
lasy i drzewa pachnące
ocieniać będą Izraela2.
9Z radością bowiem poprowadzi Bóg Izraela
do światła swej chwały
z właściwą sobie sprawiedliwością i miłosierdziem.
Odpis listu wysłanego przez Jeremiasza do tych, którzy jako niewolnicy mieli być uprowadzeni przez króla babilońskiego do Babilonu, by im oznajmić, co mu Bóg polecił.