1Wy jesteście dziećmi1 Pana, Boga waszego. Po zmarłym2 nie będziecie nacinać sobie skóry ani strzyc krótko włosów nad czołem, 2bo wy jesteście ludem poświęconym Panu, Bogu swemu. Was wybrał Pan spośród wszystkich narodów, które są na ziemi, byście się stali ludem będącym Jego wyłączną własnością.
3Nie będziecie jedli nic obrzydliwego. 4Oto zwierzęta, które możecie jeść: wół, baran, koza, 5jeleń, gazela, daniel, koziorożec, antylopa, bawół i kozica.
6Możecie jeść każde zwierzę, które ma rozdzielone kopyto, to jest parzysto rozłożoną racicę, i które przeżuwa. 7Nie będziecie jeść spośród tych, które [tylko] przeżuwają albo [tylko] mają kopyto, to jest rozdzieloną racicę, jak wielbłąd, zając i góralek4. Te przeżuwają, lecz nie mają rozdzielonych kopyt – uważać je będziecie za nieczyste. 8Wieprz, ponieważ ma rozdzielone kopyto, lecz nie przeżuwa, jest nieczysty, mięsa jego jeść nie będziecie i padliny jego się nie dotkniecie.
9Będziecie spożywali z tego, co jest w wodzie: wszystko, co ma płetwy i łuski, będziecie spożywali. 10A nie będziecie spożywali nic z tego, co nie ma płetw i łusek. Uważać to będziecie za nieczyste. 11Wszelkie ptactwo czyste jeść możecie; 12tych zaś spośród ptaków jeść nie będziecie: orła, sępa czarnego, orła morskiego, 135 wszelkich odmian kani, sępa i sokoła, 14żadnego gatunku kruka, 15strusia, sowy, mewy, żadnej odmiany jastrzębia, 16puszczyka, ibisa, łabędzia, 17pelikana6, nurka, ścierwika, 18bociana, żadnej odmiany czapli, dudka i nietoperza. 19Każdy owad skrzydlaty jest dla was nieczysty, nie będziecie go spożywać. 20Wszelkie ptactwo czyste możecie spożywać. 21Nie będziecie spożywać żadnej padliny. Dasz to do spożycia przybyszowi, który jest w twoich bramach, albo sprzedasz obcemu, bo ty jesteś ludem świętym dla Pana, Boga twego. Nie będziesz gotował koźlęcia w mleku jego matki7.
22Złożysz dziesięcinę8 z plonu wszelkiego twego zasiewu, z tego, co rokrocznie ziemia rodzi. 23Będziesz spożywał w obliczu Pana, Boga swego – na miejscu, które sobie obierze na mieszkanie dla imienia swojego – dziesięcinę z twego zboża, moszczu i oliwy, pierworodne z twego większego i drobnego bydła, byś po wszystkie dni nauczył się bać9 Pana, Boga swego.
24Jeśli daleka będzie twoja droga, nie zdołasz tego zanieść, ponieważ daleko będzie miejsce, które sobie obierze Pan, Bóg twój, by tam umieścić swe imię – gdy Pan, Bóg twój, będzie ci błogosławił – 25zamienisz dziesięcinę na srebro, weźmiesz srebro w sakiewce do ręki i pójdziesz na miejsce, które sobie obierze Pan, Bóg twój. 26Kupisz tam za srebro wszystko, czego zapragnie twoja dusza: większe i drobne bydło, wino, sycerę, wszystko, czego życzy sobie twoja dusza, i spożyjesz tam w obliczu Pana, Boga swego. Będziesz się cieszył ty i twoja rodzina. 27Nie pominiesz też lewity, który jest w twoich murach, bo nie ma on udziału ani dziedzictwa z tobą.
28Przed upływem trzech lat odłożysz wszystkie dziesięciny z plonu trzeciego roku i zostawisz w twych bramach. 29Wtedy przyjdzie lewita, bo nie ma działu ani dziedzictwa z tobą, przybysz, sierota i wdowa, którzy są w twoich bramach, będą jedli i nasycą się, aby ci błogosławił Pan, Bóg twój, w każdej pracy twych rąk, której się podejmiesz.