Księga Koheleta8

Władzy trzeba się podporządkować

¹Któż jest jak mędrzec

i któż poznał znaczenie rzeczy¹?

Mądrość człowieka rozjaśnia jego oblicze,

tak iż surowy wyraz jego twarzy się zmienia.

²Rozkazów² króla przestrzegaj,

pomny przysięgi złożonej przed Bogiem³.

³Nie sprawiaj sobie niepokoju –

odejdź sprzed jego oblicza!

Nie wdawaj się w złe sprawy,

bo wszystko, co tylko zechce, może uczynić,

⁴ponieważ słowo królewskie ma moc,

a któż mu powie: «Cóż ty czynisz?»

Pamiętać trzeba o przyszłym sądzie

⁵Ten, kto przestrzega rozkazu,

nie wie, co to zła sprawa,

a serce mądre pamięta o czasie i sądzie.

⁶Na każdą bowiem sprawę jest czas i sąd,

gdyż zło człowieka wielce na nim ciąży.

⁷Bo nie wie wcale, co będzie,

a jak to będzie – któż mu oznajmi?⁴

⁸Nad duchem⁵ człowiek nie ma władzy,

aby go powstrzymać,

a nad dniem śmierci nie ma mocy.

Tak samo nie ma na wojnie zwolnienia od walki

i nie uratuje nieprawość tego, kto ją popełnia.

Nie dać się zwieść pozorom niesprawiedliwości

⁹To wszystko widziałem,

zwracając uwagę na wszystkie sprawy,

jakie się dzieją pod słońcem,

w czasie gdy człowiek jeden panuje nad drugim,

na jego nieszczęście.

¹⁰Ponadto widziałem,

jak złoczyńców ze czcią składano w grobie,

a ludzie przychodzili i odchodzili z miejsca świętego⁶,

i zapomniano w mieście o tym, co tamci czynili.

To również jest marność.

¹¹Ponieważ wyroku nad czynem złym

nie wykonuje się zaraz,

dlatego serce synów ludzkich

bardzo jest skore do czynów złych;

¹²zwłaszcza że grzesznik czyni źle stokrotnie,

a jednak długo żyje.

Chociaż ja również i to poznałem,

że szczęści się tym, którzy Boga się boją,

dlatego że się Go boją.

¹³Nie szczęści się zaś złoczyńcy,

i podobny do cienia, nie przedłuża on swych dni,

dlatego że nie ma w nim bojaźni

wobec Boga.

¹⁴Jest marność, która się dzieje na ziemi:

są sprawiedliwi, którym się zdarza to,

na co zasługują grzesznicy,

a są grzesznicy, którym się zdarza to,

na co zasługują sprawiedliwi.

Rzekłem: I to jest marność⁷.

¹⁵Sławiłem więc radość,

bo nic dla człowieka lepszego pod słońcem,

niż żeby jadł, pił i doznawał radości,

i by to go cieszyło w jego trudzie

za dni jego życia,

które pod słońcem daje mu Bóg.

Planów Bożych człowiek nie może zbadać

¹⁶Gdy uwagę na to zwróciłem,

by poznać mądrość i przyjrzeć się dziełu,

jakie się dokonuje na ziemi –

bo ani w dzień, ani w nocy

snu nie zaznają oczy człowieka –

¹⁷widziałem wszystkie dzieła Boże:

Człowiek nie może zbadać dzieła,

jakie się dokonuje pod słońcem;

jakkolwiek się trudzi, by szukać – nie zbada.

A nawet mędrzec, chociażby twierdził, że je zna –

nie może go zbadać.