List do Efezjan 1

Adres

¹Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa – do świętych, którzy są <w Efezie>, i do wiernych w Chrystusie Jezusie: ²Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i od Pana Jezusa Chrystusa!

MISTERIUM CHRYSTUSA W KOŚCIELE

Tajemniczy plan zbawienia

³Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa;

On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich¹ – w Chrystusie.

⁴W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata,

abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem.

Z miłości ⁵przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów poprzez Jezusa Chrystusa,

według postanowienia swej woli,

⁶ku chwale majestatu swej łaski,

którą obdarzył nas w Umiłowanym.

⁷W Nim mamy odkupienie przez Jego krew –

odpuszczenie występków,

według bogactwa Jego łaski.

⁸Szczodrze ją na nas wylał

w postaci wszelkiej mądrości i zrozumienia,

⁹przez to, że nam oznajmił tajemnicę swej woli

według swego postanowienia, które przedtem w Nim powziął

¹⁰dla dokonania pełni czasów,

aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie:

to, co w niebiosach, i to, co na ziemi².

¹¹W Nim dostąpiliśmy udziału my również,

z góry przeznaczeni zamiarem Tego,

który dokonuje wszystkiego zgodnie z zamysłem swej woli,

¹²byśmy istnieli ku chwale Jego majestatu –

my, którzy już przedtem nadzieję złożyliśmy w Chrystusie.

¹³W Nim także i wy³, usłyszawszy słowo prawdy,

Dobrą Nowinę o waszym zbawieniu,

w Nim również – uwierzywszy, zostaliście naznaczeni pieczęcią⁴, Duchem Świętym, który był obiecany.

¹⁴On jest zadatkiem naszego dziedzictwa w oczekiwaniu na odkupienie, które nas uczyni własnością⁵ [Boga], ku chwale Jego majestatu.

Dziękczynienie i modlitwa o poznanie

Chrystusa jako Głowy Kościoła

¹⁵Przeto i ja, usłyszawszy o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych, ¹⁶nie zaprzestaję dziękczynienia, wspominając was w moich modlitwach. ¹⁷[Proszę w nich], aby Bóg Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia⁶ w głębszym poznawaniu Jego samego. ¹⁸[Niech da] wam światłe oczy serca, byście wiedzieli, czym jest nadzieja, do której On wzywa, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych ¹⁹i czym przeogromna Jego moc względem nas wierzących – na podstawie działania Jego potęgi i siły. ²⁰Wykazał On je,

gdy wskrzesił Go z martwych

i posadził po swojej prawicy⁷ na wyżynach niebieskich⁸,

²¹ponad wszelką Zwierzchnością i Władzą, i Mocą, i Panowaniem⁹,

i ponad wszelkim innym imieniem,

wzywanym nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym.

²²I wszystko poddał pod Jego stopy¹⁰,

a Jego samego ustanowił nade wszystko¹¹

Głową dla Kościoła,

²³który jest Jego Ciałem,

Pełnią¹² Tego, który napełnia wszystko wszelkimi sposobami.