List do Efezjan2

Powołanie grzesznej ludzkości do życia w Chrystusie

¹I wy byliście umarłymi¹ na skutek waszych występków i grzechów, ²w których żyliście niegdyś według doczesnego sposobu tego świata, według sposobu Władcy mocarstwa powietrza², to jest ducha, który działa teraz w synach buntu. ³Pośród nich także my³ wszyscy niegdyś postępowaliśmy według żądz naszego ciała⁴, spełniając zachcianki ciała i myśli zdrożnych. I byliśmy potomstwem z natury zasługującym na gniew⁵, jak i wszyscy inni. ⁴A Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował,

⁵i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia – łaską [bowiem] jesteście zbawieni –

⁶razem też wskrzesił i razem posadził na wyżynach niebieskich⁶ – w Chrystusie Jezusie,

⁷aby w nadchodzących wiekach przeogromne bogactwo swej łaski okazać przez dobroć względem nas, w Chrystusie Jezusie. ⁸Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę. A to pochodzi nie od was, lecz jest darem Boga: ⁹nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił. ¹⁰Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych czynów, które Bóg z góry przygotował, abyśmy je pełnili.

Zjednoczenie pogan i Żydów w Bożą świątynię

¹¹Dlatego pamiętajcie, że niegdyś wy – poganie co do ciała, zwani „nieobrzezanymi”⁷ przez tych, którzy zowią się „obrzezanymi”⁸ od znaku dokonanego ręką na ciele – ¹²w owym czasie byliście poza Chrystusem, obcy względem społeczności Izraela i bez udziału w przymierzach obietnicy⁹, nie mający nadziei ani Boga na tym świecie. ¹³Ale teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzy niegdyś byliście daleko, staliście się bliscy przez krew Chrystusa.

¹⁴On bowiem jest naszym pokojem¹⁰.

On, który obie części [ludzkości] uczynił jednością,

bo zburzył rozdzielający je mur¹¹ – wrogość.

W swym ciele ¹⁵pozbawił On mocy Prawo przykazań, wyrażone w zarządzeniach¹²,

aby z dwóch [rodzajów ludzi] stworzyć w sobie jednego nowego człowieka,

wprowadzając pokój,

¹⁶i [w ten sposób] jednych, jak i drugich znów pojednać z Bogiem, w jednym Ciele przez krzyż,

w sobie¹³ zadawszy śmierć wrogości¹⁴.

¹⁷A przyszedłszy, zwiastował pokój

wam, którzyście daleko, i pokój tym, którzy są blisko¹⁵,

¹⁸bo przez Niego jedni i drudzy w jednym Duchu mamy przystęp do Ojca.

¹⁹A więc nie jesteście już obcymi i przybyszami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga – ²⁰zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie głowicą węgła¹⁶ jest sam Chrystus Jezus. ²¹W Nim zespalana cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię, ²²w Nim i wy także wznosicie się we wspólnym budowaniu, by stanowić mieszkanie Boga przez Ducha.