Księga Wyjścia 17 — Biblia Tysiąclecia, wyd. V

Wyprowadzenie wody ze skały

¹Całe zgromadzenie Izraelitów wyruszyło na rozkaz Pana z pustyni Sin¹, aby przebywać kolejne etapy². Potem rozbili obóz w Refidim³, gdzie lud nie miał wody do picia. ²I kłócił się lud z Mojżeszem, mówiąc: «Daj nam wody do picia!» Mojżesz odpowiedział im: «Czemu kłócicie się ze mną? I czemu Pana wystawiacie na próbę?» ³Ale lud pragnął tam wody i dlatego szemrał przeciw Mojżeszowi i mówił: «Czy po to wyprowadziłeś nas z Egiptu, aby nas, nasze dzieci i nasze bydło wydać na śmierć z pragnienia?» ⁴Mojżesz wołał wtedy do Pana, mówiąc: «Co mam uczynić z tym ludem? Niewiele brakuje, a ukamienują mnie!» ⁵Pan odpowiedział Mojżeszowi: «Wyjdź przed lud, a weź ze sobą kilku starszych Izraela. Weź w rękę laskę, którą uderzyłeś w Nil, i idź. ⁶Oto Ja stanę przed tobą na skale, na Horebie. Uderzysz w skałę, a wypłynie z niej woda, i lud zaspokoi swe pragnienie». Mojżesz uczynił tak na oczach starszyzny izraelskiej. ⁷I nazwał to miejsce Massa⁴ i Meriba⁵, ponieważ tutaj kłócili się Izraelici i Pana wystawiali na próbę, mówiąc: «Czy Pan jest rzeczywiście wśród nas, czy też nie?»

Zwycięstwo nad Amalekitami

⁸Amalekici⁶ przybyli, aby walczyć z Izraelitami w Refidim. ⁹Mojżesz powiedział wtedy do Jozuego: «Wybierz sobie mężów i wyrusz z nimi do walki z Amalekitami. Ja jutro stanę na szczycie góry z laską Bożą w ręku». ¹⁰Jozue spełnił polecenie Mojżesza i wyruszył do walki z Amalekitami. Mojżesz, Aaron i Chur wyszli na szczyt góry. ¹¹Jak długo Mojżesz trzymał ręce podniesione do góry, Izrael miał przewagę. Gdy zaś ręce opuszczał, miał przewagę Amalekita. ¹²Gdy zdrętwiały Mojżeszowi ręce, wzięli kamień i położyli pod niego, i usiadł na nim. Aaron zaś i Chur podparli jego ręce, jeden z tej, a drugi z tamtej strony. W ten sposób aż do zachodu słońca były ręce jego stale wzniesione wysoko. ¹³I tak pokonał Jozue Amaleka i jego lud ostrzem miecza. ¹⁴Pan powiedział wtedy do Mojżesza: «Zapisz to na pamiątkę w księdze i przekaż to Jozuemu⁷, że zgładzę zupełnie pamięć o Amalekicie pod niebem». ¹⁵Potem Mojżesz zbudował ołtarz, który nazwał „Jahwe-Nissi”⁸, ¹⁶gdyż mówił: «Ponieważ podniósł rękę na tron⁹ Pana, dlatego trwa wojna Pana z Amalekitą z pokolenia w pokolenie».

Footnotes

1.17,1„Sin” – zob. przyp. do 16,1; „etapy” – zob. je w Lb 33,12-14; „Refidim” – znajduje się na pn. zach. od Dżebel-Musa; por. Lb 20,1-13.
2.17,1„Sin” – zob. przyp. do 16,1; „etapy” – zob. je w Lb 33,12-14; „Refidim” – znajduje się na pn. zach. od Dżebel-Musa; por. Lb 20,1-13.
3.17,1„Sin” – zob. przyp. do 16,1; „etapy” – zob. je w Lb 33,12-14; „Refidim” – znajduje się na pn. zach. od Dżebel-Musa; por. Lb 20,1-13.
4.17,7„Massa” – znaczy kuszenie, doświadczenie; „Meriba” – znaczy kłótnia; por. Lb 20,1-13; Pwt 32,51; 33,8; Ps 106[105],32.
5.17,7„Massa” – znaczy kuszenie, doświadczenie; „Meriba” – znaczy kłótnia; por. Lb 20,1-13; Pwt 32,51; 33,8; Ps 106[105],32.
6.17,8Amalekici (por. Rdz 36,12.16) mieszkali w pn. części półwyspu Synaj, mając kontrolę nad karawanami zdążającymi do Egiptu i Arabii. Opisany fakt jest dowodem skuteczności modlitwy.
7.17,14Dosł.: „włóż w uszy Jozuego”.
8.17,15Tzn.: „Pan jest moim znakiem”. LXX i inni inaczej czytają, różnie popr. i tłum.
9.17,16Tekst niepewny; tłum. przybliżone. Inni: „Sztandar w ręku Pana”.

Księga Wyjścia17

Księga Wyjścia17

Wyprowadzenie wody ze skały

Zwycięstwo nad Amalekitami

Footnotes