1I rzekł Pan do Mojżesza: 2«Oto wybrałem Besaleela, syna Uriego, syna Chura z pokolenia Judy. 3I napełniłem go duchem Bożym1, mądrością i rozumem, i umiejętnością wykonywania wszelkiego rodzaju prac, 4pomysłowością w pracach w złocie, w srebrze, w brązie 5i w rzeźbieniu kamieni do oprawy, i w rzeźbieniu drewna oraz wykonywaniu różnych dzieł. 6A dodam mu Oholiaba, syna Achisamaka z pokolenia Dana. Napełniłem umysły wszystkich rękodzielników mądrością, aby mogli wykonać to, co ci rozkazałem: 7Namiot Spotkania, Arkę Świadectwa, przebłagalnię, która jest na niej, i wszystkie sprzęty przybytku, 8i stół oraz wszystkie jego naczynia, świecznik z najczystszego złota i wszystkie należące do niego przybory, ołtarz kadzenia, 9ołtarz całopalenia ze wszystkimi jego przyborami, kadź i jej podstawę, 10święte szaty z drogocennej tkaniny2 dla Aarona kapłana i szaty dla jego synów, do sprawowania czynności kapłańskich, 11i olej do namaszczania, i kadzidło wonne do przybytku. Wszystko to winni uczynić zgodnie z tym, jak ci przykazałem».
12Potem tak rzekł Pan do Mojżesza: 13«Powiedz Izraelitom: Przestrzegajcie pilnie moich szabatów, gdyż to jest znak między Mną a wami dla wszystkich waszych pokoleń, by po tym można było poznać, że Ja jestem Pan, który was uświęcam. 14Przeto zachowujcie szabat, który winien być dla was świętością. I ktokolwiek by go znieważył, będzie ukarany śmiercią, i każdy, kto by wykonywał pracę w tym dniu, będzie wykluczony ze swojego ludu. 15Przez sześć dni będzie się wykonywać pracę, ale dzień siódmy będzie szabatem odpoczynku poświęconym Panu. Ktokolwiek by wykonywał pracę w dniu szabatu, winien być ukarany śmiercią. 16Izraelici winni przestrzegać szabatu jako przymierza wiecznego poprzez pokolenia. 17To będzie znak wiekuisty między Mną a Izraelitami, bo w sześć dni Pan stworzył niebo i ziemię, a w siódmym dniu odpoczął i wytchnął».
18Gdy skończył rozmawiać z Mojżeszem na górze Synaj, dał mu dwie tablice Świadectwa3, tablice kamienne, napisane palcem Bożym.