List do Hebrajczyków1

PROLOG

¹Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców [naszych] przez proroków, ²a w tych ostatecznych dniach¹ przemówił do nas przez Syna. Jego to ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez Niego też stworzył wszechświat². ³Ten [Syn], który jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty³, podtrzymuje wszystko słowem swej potęgi, a dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach. ⁴On o tyle stał się większy od aniołów, o ile odziedziczył dostojniejsze od nich imię⁴.

O WYŻSZOŚCI NOWEGO PRZYMIERZA

Wyższość Chrystusa Pośrednika⁵ nad aniołami

⁵Do którego bowiem z aniołów powiedział [Bóg] kiedykolwiek:

Ty jesteś moim Synem,

Ja Cię dziś zrodziłem⁶?

I znowu:

Ja będę Mu Ojcem,

a On będzie Mi Synem⁷?

⁶A skoro ponownie wprowadzi Pierworodnego na świat, powie:

Niech Mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży⁸.

⁷Do aniołów zaś mówi:

Aniołów swych czyni wichrami,

sługi swe płomieniami ognia⁹.

⁸Do Syna zaś¹⁰:

Tron Twój, Boże, na wieki wieków,

berło sprawiedliwości berłem królestwa Twego.

⁹Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość,

dlatego namaścił Cię, Boże, Bóg Twój

olejkiem radości bardziej niż równych Ci losem.

¹⁰Oraz¹¹:

Ty, Panie, na początku osadziłeś ziemię,

dziełem też rąk Twoich są niebiosa.

¹¹One przeminą, ale Ty zostaniesz,

i wszystko jak szata się zestarzeje,

¹²i jak płaszcz je zwiniesz,

jak odzienie, i odmienią się.

Ty zaś jesteś Ten sam, a Twoje lata się nie skończą.

¹³Do którego z aniołów kiedykolwiek powiedział:

Siądź po mojej prawicy,

aż twych wrogów położę jako podnóżek

pod Twoje stopy¹²?

¹⁴Czyż nie są oni wszyscy duchami służebnymi, posyłanymi na pomoc tym, którzy mają odziedziczyć zbawienie¹³?