Księga Ozeasza5

Przeciw tym, którzy wiodą naród do zguby

¹Słuchajcie tego, kapłani,

zechciej to pojąć, domu Izraela,

domu królewski, natęż swą uwagę,

bo do ciebie należy osąd.

Ale wy sidłem jesteście dla Mispa¹

i siecią rozpiętą nad Taborem².

²Zabrnęliście głęboko w zdrożności,

moja kara dosięgnie was wszystkich³.

³Znam Ja Efraima;

nie ukryje się Izrael przede Mną,

bo teraz Efraim uprawia nierząd,

Izrael się plami.

⁴Czyny ich bowiem im nie dozwalają

powrócić do Boga swojego;

bo duch nierządu mieszka w ich wnętrzu,

a nie znają Pana.

⁵Pycha Izraela kroczy przed nim,

Izrael i Efraim grzęzną w swoich grzechach,

stacza się z nimi również Juda.

⁶Ze swoim drobnym i większym bydłem

przyjdą,

będą szukać Pana, lecz Go nie znajdą.

Odsunął się od nich.

⁷Sprzeniewierzyli się Panu,

bo zrodzili synów nieprawych,

teraz On niszczy i pustoszy ich pole.

Wojna bratobójcza

⁸Dmijcie w róg w Gibea,

zatrąbcie w Rama,

uderzcie na alarm w Bet-Awen;

wypłoszcie Beniamina!⁴

⁹Efraim stanie się pustynią

w dniu kary.

Przeciw pokoleniom Izraela podaję zapowiedź pewną.

¹⁰Książęta Judy podobni są do tych,

co przesuwają miedzę;

wyleję na nich falę mego gniewu.

¹¹Efraim cierpi ucisk, ugięty wyrokiem,

bo spodobało mu się chodzić za kłamstwem.

¹²Stanę się jak mól dla Efraima,

jak próchnica dla domu Judy.

Przymierze z obcymi nie przyniesie ratunku

¹³Spostrzegł Efraim swoją niemoc,

a Juda zobaczył swą ranę.

I pośpieszył Efraim do Asyrii,

zwrócił się Juda do wielkiego króla⁵,

lecz on was nie może uleczyć

ani uwolnić od rany.

¹⁴Ja bowiem jestem lwem dla Efraima,

młodym lwem – dla domu judzkiego;

Ja, Ja rozszarpię, a potem odejdę,

uniosę [zdobycz], a nikt nie ocali.

¹⁵Pójdę i wrócę do mojej siedziby,

aż zaczną pokutować i szukać mego oblicza

i w swym nieszczęściu za Mną tęsknić.