1Wyrok1 na Babilon, który ujrzał Izajasz, syn Amosa.
2Na łysej górze zatknijcie znak,
podnieście okrzyk wojenny;
dajcie znak ręką, by weszli
w bramy książęce.
3Ja dałem rozkaz Mnie poświęconym,
z powodu mego gniewu zwołałem moich wojowników,
radujących się z mej wspaniałości.
4Uwaga! Gwar na górach
jakby tłumu mnogiego.
Uwaga! Wrzawa królestw,
sprzymierzonych narodów.
To Pan Zastępów robi przegląd
wojska przed bitwą.
5Przychodzą z dalekiej ziemi,
od granic nieboskłonu,
Pan i narzędzia Jego gniewu,
aby spustoszyć całą ziemię.
6Zawyjcie, bo bliski jest dzień Pański,
nadchodzi jako klęska [z rąk] Wszechmocnego.
7Dlatego wszystkie ręce opadają,
topnieją wszystkie serca ludzkie.
8[Oni]2 truchleją,
ogarniają ich męki i boleści,
wiją się z bólu jak ta, która rodzi;
jeden na drugiego patrzy osłupiały,
oblicza ich są w płomieniach.
9Oto dzień Pański nadchodzi okrutny,
najwyższe wzburzenie i straszny gniew,
żeby ziemię uczynić pustkowiem
i wytracić z niej grzeszników.
10Bo gwiazdy niebieskie i konstelacje3
nie będą jaśniały swym światłem,
słońce się zaćmi od samego wschodu,
i swoim blaskiem księżyc nie zaświeci.
11Ja ukarzę świat za jego zło
i niegodziwców za ich grzechy.
Położę kres pysze zuchwałych
i dumę okrutników poniżę.
12Uczynię człowieka rzadszym niż najczystsze złoto,
i śmiertelnika – droższym niż złoto z Ofiru.
13Dlatego niebiosa się poruszą
i ziemia się wstrząśnie w posadach,
na skutek oburzenia Pana Zastępów,
gdy rozgorzeje gniew Jego.
14I stanie się tak: jak gazela zgubiona
i jak trzoda, której nikt nie chwyta,
każdy powróci do swego narodu,
każdy ucieknie do swojego kraju.
15Każdy, kogo znajdą, będzie przebity,
każdy schwytany polegnie od miecza.
16Dzieci ich będą roztrzaskane na ich oczach,
ich domy będą splądrowane,
a żony ich zgwałcone.
17Oto Ja pobudzam przeciw nim Medów,
którzy nie cenią sobie srebra
ani w złocie się nie kochają.
18Wszyscy chłopcy będą roztrzaskani, dziewczynki zmiażdżone4.
Nad noworodkami się nie ulitują,
ich oko nie przepuści także niemowlętom.
19Wtedy Babilon, perła królestw,
klejnot, duma Chaldejczyków,
stanie się jak Sodoma i Gomora,
gdy Bóg je wywrócił5.
20Nie będzie nigdy więcej zamieszkany
ani zaludniony z pokolenia w pokolenie.
Nie rozbije tam Arab namiotu
ani pasterze nie staną na postój.
21Dziki zwierz tam mieć będzie swe leże,
sowy napełnią ich domy,
strusie się tam zagnieżdżą
i kozły6 będą harcować.
22Hieny zawyją w jego zamkach
i szakale w ozdobnych pałacach.
Godzina jego się zbliża,
jego dni nie będą przedłużone.