1Słuchajcie tego, domu Jakuba,
którzy nosicie imię Izraela,
którzy pochodzicie1 z nasienia Judy.
Wy, którzy przysięgacie na imię Pana
i wysławiacie Boga Izraela,
lecz nie w prawdzie i nie w rzetelności2.
2Bo bierzecie imię od Miasta Świętego
i opieracie się na Bogu Izraela,
którego imię jest Pan Zastępów.
3Oznajmiłem od dawna minione wydarzenia,
z moich ust one wyszły i ogłosiłem je;
w jednej chwili zacząłem działać i się spełniły.
4Ponieważ wiedziałem, że jesteś uparty
i kark twój jest drągiem z żelaza,
a twoje czoło miedziane,
5przeto zapowiedziałem ci naprzód,
ogłosiłem ci przyszłość, zanim nadeszła,
żebyś nie mówił: Mój bożek to sprawił,
moja rzeźba, mój posąg zarządził.
6Ty słyszałeś i widziałeś to wszystko;
czy więc tego nie przyznasz?
Od tej chwili ogłaszam ci rzeczy nowe,
tajemne i tobie nie znane.
7Dopiero co zostały stworzone, a nie od dawna;
i przed dniem dzisiejszym nie słyszałeś o nich,
żebyś nie mówił: Znałem je.
8Wcale nie słyszałeś ani nie wiedziałeś,
ani twe ucho nie było przedtem otwarte,
bo wiedziałem, jak bardzo jesteś wiarołomny
i że od powicia zwą cię buntownikiem.
9Przez wzgląd na moje imię powstrzymam oburzenie
i pohamuję się przez wzgląd na moją chwałę,
ażeby cię nie wytracić.
10Oto przetopiłem cię w ogniu jak srebro
i wypróbowałem cię w piecu niedoli.
11Przez wzgląd na Mnie, na Mnie samego, tak postępuję,
bo czyż mam być znieważany?
Chwały mojej nie oddam innemu.
12«Słuchaj Mnie, Jakubie,
Izraelu, którego wezwałem:
Ja sam, Ja jestem pierwszy
i Ja również ostatni.
13Moja to ręka położyła fundamenty ziemi
i moja prawica rozciągnęła niebo.
Gdy na nie zawołam,
stawią się natychmiast.
14Zbierzcie się wy wszyscy i słuchajcie:
Kto z nich3 przepowiedział te rzeczy?
Ulubieniec Pana4 spełni Jego wolę
co do Babilonu i jego plemienia – Chaldejczyków.
15Ja, Ja to mówiłem i Ja go powołałem;
przywiodłem go i poszczęściłem jego drodze.
16Zbliżcie się ku Mnie, słuchajcie tego:
Ja nie w skrytości mówiłem od początku;
odkąd się to spełniało, tam byłem».
«[Tak] więc teraz Pan Bóg
posłał mnie ze swoim Duchem»5.
17Tak mówi Pan, twój Odkupiciel6,
Święty Izraela:
«Ja jestem Pan, twój Bóg,
pouczający cię o tym, co pożyteczne,
kierujący tobą na drodze, którą kroczysz.
18O gdybyś zważał na me przykazania,
stałby się pokój twój jak rzeka,
a sprawiedliwość twoja jak morskie fale.
19Twoje potomstwo byłoby jak piasek,
i jak jego ziarnka twoje latorośle.
Nigdy nie usunięto by ani nie wymazano
twego imienia sprzed mego oblicza!
20Wychodźcie z Babilonu,
uciekajcie z Chaldei!
Wśród okrzyków wesela zwiastujcie to i głoście!
Rozgłaszajcie aż po krańce ziemi!
Mówcie: Pan wykupił swego sługę, Jakuba».
21Nie czuli pragnienia, gdy On ich wiódł przez pustynię,
zdrojom ze skały kazał dla nich trysnąć;
rozłupał skałę, wypłynęła woda7.
22«Nie ma pokoju dla bezbożnych» – mówi Pan8.