Księga Izajasza65

Rozprawa Boga z bałwochwalcami¹

¹«Przystępny byłem dla tych, co o Mnie nie dbali,

tym, którzy Mnie nie szukali², dałem się znaleźć.

Mówiłem: Oto jestem, jestem! do narodu,

który nie wzywał mego imienia.

²Codziennie wyciągałem ręce

do ludu buntowniczego³,

który postępował drogą zła

za swoimi zachciankami.

³To lud, co Mnie pobudzał do gniewu

bez ustanku, a bezczelnie,

składając ofiary w gajach

i paląc kadzidło na cegłach,

⁴przebywając w grobowcach

i spędzając noce w zakamarkach,

jedząc wieprzowe mięso

i nieczyste potrawy z sosem w swych misach.

⁵To lud, który mówił: Odejdź,

nie przystępuj do mnie,

bo uczyniłbym cię poświęconym⁴.

To [wywołuje] dym w moich nozdrzach⁵,

ogień płonący przez cały dzień.

⁶Oto mam przed sobą zapisane [wszystko].

Nie spocznę, dopóki im nie odpłacę,

<a odpłacę im pełną miarą>

⁷za ich winy i za winy ich ojców,

za wszystkie razem, mówi Pan,

za to, że palili kadzidło na górach

i znieważali Mnie na pagórkach.

Wymierzę im należność za uczynki

przedtem wyliczone – pełną miarą.

⁸Tak mówi Pan:

Gdy znajdzie się dojrzały sok w winnych jagodach,

mówią: Nie niszczyć ich, bo to błogosławieństwo.

Podobnie uczynię przez wzgląd na moje sługi,

aby nie zniszczyć wszystkiego.

⁹Z Jakuba wywiodę potomstwo,

z Judy – dziedzica mych gór.

Moi wybrani odziedziczą krainę

i moi słudzy mieszkać tam będą.

¹⁰Stanie się Szaron pastwiskiem dla trzody,

a dolina Akor – wygonem dla bydła,

z korzyścią dla mego ludu, co Mnie poszukuje.

¹¹Lecz was, którzy porzucacie Pana,

zapominacie o mojej świętej górze,

nakrywacie stół na cześć Gada⁶

i napełniacie czarkę wina na cześć Meniego⁷,

¹²was przeznaczam pod miecz;

wszyscy padniecie w rzezi,

ponieważ wołałem, a nie odpowiedzieliście,

przemawiałem, a nie słuchaliście.

Dopuściliście się zła w moich oczach

i wybraliście to, co Mi się nie podoba.

¹³Dlatego tak mówi Pan Bóg:

Oto moi słudzy jeść będą,

a wy będziecie łaknąć.

Oto moi słudzy pić będą,

a wy będziecie cierpieć pragnienie.

Oto moi słudzy weselić się będą,

a wy będziecie wstyd odczuwać.

¹⁴Oto moi słudzy śpiewać będą

z radości serdecznej,

a wy jęczeć będziecie z bólem w sercu

i zawodzić będziecie przygnębieni na duchu.

Odpłata ostateczna

¹⁵Pozostawicie swe imię

moim wybranym na przekleństwo:

Tak niechaj cię zabije Pan Bóg!

Sługom zaś moim nadadzą inne imię.

¹⁶Kto w kraju zechce cię pobłogosławić,

wypowie swe błogosławieństwo przez Boga wiernego⁸.

Kto w kraju będzie przysięgał,

przysięgać będzie na Boga wiernego⁹;

bo dawne udręki pójdą w zapomnienie

i będą zakryte przed mymi oczami.

¹⁷Bo oto Ja stwarzam

nowe niebiosa i nową ziemię¹⁰;

nie będzie się wspominać dawniejszych dziejów

ani na myśl one nie przyjdą.

¹⁸Przeciwnie, będzie radość i wesele na zawsze

z tego, co Ja stworzę;

bo oto Ja uczynię z Jerozolimy wesele

i z jej ludu – radość.

¹⁹Rozweselę się z Jerozolimy

i rozraduję się z jej ludu.

Już się nie usłyszy w niej

odgłosów płaczu ani krzyku narzekania¹¹.

²⁰Nie będzie już w niej niemowlęcia,

co miałoby żyć tylko kilka dni,

ani starca, który by nie dopełnił swych lat;

bo najmłodszy umrze jako stuletni,

a nie osiągnąć stu lat, będzie znakiem klątwy.

²¹¹² Zbudują domy i mieszkać w nich będą,

zasadzą winnice i będą jedli z nich owoce.

²²Nie będą budować, żeby ktoś inny zamieszkał,

nie będą sadzić, żeby ktoś inny się karmił.

Bo na wzór długowieczności drzewa

będzie długowieczność mego ludu;

i moi wybrani z radością używać będą

tego, co uczynią ich ręce.

²³Nie będą się trudzić na próżno

ani płodzić dzieci na zgubę¹³,

bo plemieniem błogosławionych przez Pana

są oni sami i potomkowie ich wraz z nimi.

²⁴I będzie tak, iż zanim zawołają,

Ja im odpowiem;

oni jeszcze mówić będą,

a Ja już wysłucham.

²⁵Wilk i baranek paść się będą razem;

lew też jak wół będzie jadał słomę;

a wąż będzie miał proch ziemi jako pokarm.

Zła czynić nie będą ani działać na zgubę

na całej świętej mej górze» – mówi Pan¹⁴.