Księga Jeremiasza 23

Zapowiedź zbawienia w czasach mesjańskich

¹«Biada pasterzom, którzy prowadzą do zguby i rozpraszają

owce z mojego pastwiska – wyrocznia Pana.

²Dlatego tak mówi Pan, Bóg Izraela,

o pasterzach, którzy mają paść mój naród:

Wy rozproszyliście moje owce,

rozpędziliście i nie zajęliście się nimi.

Oto Ja się zajmę

nieprawością waszych uczynków – wyrocznia Pana.

³Ja sam zbiorę Resztę mych owiec

ze wszystkich krajów, do których je wypędziłem.

Sprowadzę je na ich pastwisko,

aby były płodne i liczne.

⁴Ustanowię zaś nad nimi pasterzy, by je paśli;

i nie będą się już więcej lękać ani trwożyć,

ani nie trzeba będzie szukać którejkolwiek – wyrocznia Pana.

⁵Oto nadchodzą dni – wyrocznia Pana –

kiedy wzbudzę Dawidowi Odrośl sprawiedliwą¹.

Będzie panował jako król, postępując roztropnie,

i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi.

⁶W jego dniach Juda dostąpi zbawienia,

a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie.

To zaś będzie imię, którym go będą nazywać:

Pan naszą sprawiedliwością².

⁷Dlatego właśnie nadchodzą dni – wyrocznia Pana –

kiedy nie będą już mówić: Na życie Pana,

który wyprowadził synów Izraela z ziemi egipskiej,

⁸lecz raczej: Na życie Pana, który wyprowadził

i przywrócił pokolenie domu Izraela

z ziemi północnej i ze wszystkich ziem,

po których ich rozproszył;

tak że będą mogli mieszkać na swej ziemi»³.

PRZECIW FAŁSZYWYM PROROKOM

Powszechne zepsucie

⁹O prorokach.

Rozdziera się serce we mnie,

wszystkie moje członki ogarnia drżenie,

jestem jak człowiek pijany,

jak człowiek przesycony winem –

z powodu Pana i Jego świętych słów.

¹⁰«Kraj bowiem przepełniony jest cudzołożnikami

<tak, cały kraj pogrążony jest w smutku z powodu przekleństwa,

wyschły pastwiska stepowe>⁴,

ich zabiegi zmierzają ku złemu,

ich siłą jest nieprawość.

¹¹Albowiem nawet prorok, nawet kapłan postępują haniebnie,

nawet w moim domu znalazłem ich nieprawość – wyrocznia Pana.

¹²Dlatego ich droga będzie dla nich

gruntem śliskim,

na którym się potkną w ciemnościach i upadną.

Albowiem ześlę na nich nieszczęście

w roku, w którym ich nawiedzę – wyrocznia Pana.

Zepsucie proroków

¹³Także wśród proroków Samarii⁵

widziałem szaleństwo:

prorokowali w imię Baala

i zwodzili mój naród, Izraela.

¹⁴A wśród proroków Jerozolimy

widziałem obrzydliwość:

cudzołóstwo, zatwardziałość w kłamstwie

i popieranie złoczyńców,

przy czym nikt się nie nawraca ze swej niegodziwości.

Stali się oni wszyscy dla Mnie jakby Sodomą,

a mieszkańcy ich jakby Gomorą»⁶.

¹⁵Dlatego tak mówi Pan Zastępów o prorokach:

«Oto dam im za pokarm piołun,

a za napój wodę zatrutą⁷.

Albowiem od proroków z Jerozolimy

rozeszła się niegodziwość po całym kraju».

Prawdziwi a fałszywi prorocy

¹⁶Tak mówi Pan Zastępów:

«Nie słuchajcie proroków, którzy wam przepowiadają,

wprowadzając was w błąd;

zwiastują wam urojenia swego serca,

nie zaś to, co pochodzi z ust Pańskich.

¹⁷Mówią stale tym, co uwłaczają słowu Pana:

Będziecie zażywać pomyślności.

Wszystkich zaś tych, co idą za popędem serca, zapewniają:

Nie spotka was nieszczęście.

¹⁸⁸ Kto bowiem stał w radzie Pana,

widział i słyszał Jego słowo?

Kto nadsłuchiwał Jego słowa i usłyszał je?

¹⁹Oto nawałnica Pańska, gniew powstaje,

burza szaleje,

spada na głowę niegodziwych.

²⁰Nie ustanie gniew Pana,

dopóki nie wykona On i nie urzeczywistni

zamysłów swego serca.

Przy końcu dni zrozumiecie to w pełni.

²¹Nie posłałem tych proroków,

lecz oni biegają;

nie mówiłem do nich,

lecz oni prorokują.

²²Gdyby stali w mojej radzie⁹,

głosiliby moje słowa mojemu narodowi

i nawróciliby go ze złej drogi

oraz z przewrotnego postępowania.

Nadużycia fałszywych proroków i kara za nie

²³Czy jestem Bogiem z bliska – wyrocznia Pana –

a z daleka nie jestem Bogiem?¹⁰

²⁴Czy może się człowiek ukryć w zakamarkach,

tak bym go nie widział? – wyrocznia Pana.

Czy nie wypełniam nieba i ziemi?

²⁵Słyszałem to, co mówią prorocy,

którzy prorokują fałszywie w moim imieniu:

„Miałem sen, miałem sen!”

²⁶Dokądże będzie tak w sercach proroków

przepowiadających kłamliwie

i przepowiadających złudy własnych serc?

²⁷Zmierzają ku temu, by przez sny swoje,

które jeden drugiemu opowiada,

poszło w niepamięć moje imię u mojego ludu,

podobnie jak zapomnieli mego imienia dla Baala ich przodkowie.

²⁸Prorok, który ma sen,

niech opowiada swój sen!

Kto miał moje słowo,

niech wiernie opowiada moje słowo!

Co ma wspólnego słoma z ziarnem¹¹ – wyrocznia Pana.

²⁹Czy moje słowo nie jest jak ogień¹² – wyrocznia Pana –

czy nie jest jak młot¹³ kruszący skałę?

³⁰Oto dlatego się zwrócę przeciw prorokom – wyrocznia Pana –

którzy kradną sobie nawzajem moje słowo¹⁴.

³¹Oto się zwrócę przeciw prorokom – wyrocznia Pana – którzy używają swego własnego języka, by wypowiadać wyrocznie. ³²Oto się zwrócę przeciw tym, co jako proroctwa głoszą sny kłamliwe – wyrocznia Pana. Opowiadają je i zwodzą mój lud kłamstwami i chełpliwością. Nie posłałem ich ani nie dawałem polecenia; w niczym też nie są użyteczni dla tego narodu – wyrocznia Pana.

„Brzemię Pańskie” i jego znaczenie

³³A jeśli ten naród albo prorok, albo kapłan cię zapyta: Jakie jest brzemię¹⁵ Pańskie? odpowiesz im: Wy jesteście brzemieniem, bo odrzuciłem was – wyrocznia Pana. ³⁴A proroka, kapłana czy lud – ktokolwiek powie „brzemię Pańskie”, ukarzę wraz z jego domem. ³⁵Tak będziecie mówić każdy do swego przyjaciela i każdy do swego brata: Co odpowiedział Pan? lub: Co mówił Pan? ³⁶Nie wspominajcie już więcej brzemienia Pańskiego, inaczej bowiem mówiącemu brzemieniem stanie się jego własne słowo, gdyż odwróciliście sens słów Boga żywego, Pana Zastępów, Boga naszego. ³⁷Tak należy mówić do proroka: Co odpowiedział ci Pan? lub: Co mówił Pan? ³⁸Jeślibyście mimo to mówili „brzemię Pańskie”, to wtedy tak mówi Pan: Ponieważ używacie tego wyrażenia „brzemię Pańskie”, mimo że wam zakazałem mówić „brzemię Pańskie”, ³⁹dlatego właśnie uniosę was zupełnie [jak brzemię] i wyrzucę sprzed mojego oblicza, was i miasto, które dałem wam i waszym przodkom. ⁴⁰Okryję was wieczną niesławą, wieczną hańbą, która nigdy nie ulegnie zapomnieniu».