Księga Jeremiasza50

PROROCTWO PRZECIW BABILONOWI

Upadek Babilonu

¹Słowo, które wypowiedział Pan o Babilonie, o ziemi chaldejskiej, za pośrednictwem proroka Jeremiasza:

²«Rozgłaszajcie wśród narodów i obwieszczajcie!

Wznieście znak i głoście!

Bez osłonek mówcie: „Babilon zdobyty!

Bel¹ pohańbiony! Merodak² rozbity!

Bóstwa ich są okryte hańbą,

pokruszone zostały ich bałwany!”

³Albowiem zbliża się przeciw niemu naród z północy³,

który zamieni jego kraj w pustynię.

Nie będzie w nim nikt zamieszkiwał:

od człowieka aż do zwierzęcia

[wszyscy] uciekną i odejdą.

⁴W owych dniach i w owym czasie

– wyrocznia Pana –

przyjdą synowie Izraela wraz z synami Judy.

Będą szli nieustannie z płaczem⁴,

szukając Pana, swego Boga.

⁵Będą się pytać o Syjon,

zwrócą się na drogę ku niemu:

„Chodźcie, połączmy się z Panem

wiecznym przymierzem,

które nie ulegnie zapomnieniu”⁵.

⁶Naród mój był trzodą zbłąkaną,

ich pasterze⁶ zaprowadzili ją na górskie manowce;

chodzili z góry na pagórek,

zapomnieli o swojej owczarni.

⁷Każdy, kto ich spotkał, pożerał ich.

Nieprzyjaciele ich mówili:

„Nie popełniamy występku,

bo zgrzeszyli przeciw Panu,

pastwisku sprawiedliwości,

nadziei ich przodków, <Panu>⁷”.

⁸Uciekajcie z Babilonu,

uchodźcie z ziemi chaldejskiej,

bądźcie jak barany

na czele stada!

⁹Oto bowiem wzbudzę

i sprowadzę przeciw Babilonowi

gromadę wielkich narodów;

z ziemi północnej⁸

wystąpią zbrojnie przeciw niemu,

stamtąd go zdobędą.

Strzały ich są podobne

do strzał wprawnego łucznika:

żadna z nich nie wraca bez skutku.

¹⁰Chaldea zostanie wydana na grabież,

nasycą się wszyscy, co ją złupią

– wyrocznia Pana.

Izrael oswobodzony

¹¹Tak, radujcie się,

tak, cieszcie się,

łupieżcy mojego dziedzictwa!

Tak, skaczcie jak młócące jałowice⁹

i rżyjcie jak źrebaki!

¹²Bardzo jest zhańbiona wasza matka¹⁰

i okryta wstydem wasza rodzicielka.

Będzie ona ostatnią wśród narodów,

pustynią, zeschłą ziemią i stepem.

¹³Z powodu gniewu Pana

pozostanie nie zamieszkana,

stanie się prawdziwą pustynią.

Każdy, kto będzie przechodził obok Babilonu,

zadziwi się wielce

i zagwiżdże nad wszystkimi jego klęskami.

¹⁴Rozstawcie się przeciw Babilonowi dokoła

wszyscy, którzy napinacie łuki!

Strzelajcie do niego,

nie oszczędzajcie strzał,

bo zgrzeszył przeciw Panu.

¹⁵Podnieście wrzawę przeciw niemu dokoła!

Poddał się. Runęły jego wieże obronne,

przerwane zostały jego mury –

taka jest pomsta Pana.

Pomścijcie się na nim!

Postąpcie z nim tak,

jak on postępował [z innymi]!

¹⁶Wytraćcie w Babilonie tych, co sieją,

i tych, co chwytają za sierp w czas żniwa.

W obliczu niszczycielskiego miecza

każdy się zwróci ku swemu narodowi,

każdy uciekać będzie do swego kraju.

¹⁷Zbłąkaną owcą był Izrael,

lwy polowały na nią.

Pierwszy pożerał go

król asyryjski¹¹,

teraz zaś, jako ostatni,

Nabuchodonozor, król babiloński,

połamał mu kości¹².

¹⁸Dlatego tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela:

Oto ukarzę króla babilońskiego i jego kraj,

tak jak ukarałem króla asyryjskiego.

¹⁹Izraela zaś przyprowadzę znów do jego pastwisk

i będzie się pasł na Karmelu i w Baszanie,

a w górach Efraima i w Gileadzie się nasyci.

²⁰W owych dniach i w owym czasie

– wyrocznia Pana –

będą szukać winy Izraela,

lecz jej nie będzie;

grzechu Judy –

ale go nie znajdą.

Przebaczę bowiem tym,

których zachowam przy życiu.

Sąd Boży nad Babilonem

²¹Wyrusz przeciw ziemi Meratajim¹³

i przeciw mieszkańcom Pekod¹⁴!

Zniszcz i wytęp – wyrocznia Pana.

Uczyń wszystko, jak ci rozkazałem.

²²Wrzawa wojenna w kraju

i wielka klęska.

²³Jakże jest pobity i złamany

młot¹⁵ całej ziemi!

Jak stał się pustynią

Babilon wśród narodów!

²⁴Zastawili na ciebie sidła

i zostałeś w nie schwytany, Babilonie:

ty zaś nie zauważyłeś tego.

Znaleziono cię i pochwycono,

bo wypowiedziałeś wojnę Panu.

²⁵Pan otworzył swoją zbrojownię

i wydobył narzędzia swego gniewu;

dzieła musi dokonać Pan, Bóg Zastępów,

w kraju chaldejskim.

²⁶Idźcie na niego zewsząd,

otwórzcie jego spichlerze!

Zgromadźcie go jak snopy,

wyniszczcie go tak,

by z niego nic nie pozostało.

²⁷Wybijcie wszystkie jego cielce¹⁶,

niech idą na rzeź!

Biada im, nadszedł bowiem ich dzień,

czas ich kary.

²⁸Uwaga! Uchodźcy i niedobitki z ziemi babilońskiej¹⁷

ogłaszają na Syjonie pomstę Pana, Boga naszego,

pomstę za Jego świątynię.

²⁹Zwołajcie łuczników przeciw Babilonowi!

Wy wszyscy, co napinacie łuki,

rozbijcie obóz dokoła niego,

by nie miał możności ucieczki.

Odpłaćcie mu stosownie do jego postępków;

wszystko, co on czynił, uczyńcie i jemu!

Albowiem był zuchwały wobec Pana,

wobec Świętego Izraela.

³⁰Dlatego padną jego młodzieńcy na jego placach,

a tego dnia zginą wszyscy jego wojownicy

– wyrocznia Pana.

³¹Oto się zwracam ku tobie, zuchwalcze

– wyrocznia Pana, Boga Zastępów –

nadszedł bowiem twój dzień,

czas kary na ciebie¹⁸.

³²Potknie się zuchwalec i upadnie,

nie będzie miał go kto podnieść.

Podłożę ogień pod jego miasta,

tak że pochłonie całą jego okolicę».

Niszczycielski miecz Pański

³³Tak mówi Pan Zastępów:

«Synowie Izraela cierpią ucisk,

a wraz z nimi synowie Judy¹⁹.

Wszyscy, co ich uprowadzili w niewolę, zatrzymują ich,

nie pozwalając im odejść.

³⁴Lecz ich Wybawiciel²⁰ jest pełen mocy,

Jego imię: Pan Zastępów,

skutecznie będzie bronił ich sprawy.

By zapewnić spokój ziemi,

wprowadzi zamieszanie

wśród mieszkańców Babilonu.

³⁵Miecz²¹ na Chaldejczyków – wyrocznia Pana –

na mieszkańców Babilonu,

na jego przywódców

oraz na jego mędrców.

³⁶Miecz na jego wróżbitów,

by ich ogarnęło szaleństwo.

Miecz na jego wojowników,

by ich ogarnął popłoch.

³⁷Miecz na jego konie i na jego rydwany,

i na całą mieszaninę narodów,

która się w nim znajduje.

Miecz na jego skarby,

by zostały zagrabione.

³⁸Miecz na jego wody, by wyschły.

Jest to bowiem kraj bożków,

pysznią się swymi straszydłami.

³⁹Dlatego zamieszkają tam zwierzęta stepowe i szakale;

obiorą sobie siedzibę strusie.

Nie będzie on nigdy więcej zamieszkany,

ani nikt tam nie osiądzie na wieki wieków.

⁴⁰Tak jak wtedy, gdy Bóg zburzył Sodomę i Gomorę,

i sąsiednie miasta²² – wyrocznia Pana –

tak też nikt w nim nie będzie mieszkał,

nie osiedli się w nim żaden człowiek.

Nieprzyjaciel z północy

⁴¹²³ Oto nadchodzi naród z północy,

naród wielki, i liczni królowie

powstają z krańców ziemi.

⁴²Łuk i miecz trzymają w ręku,

są okrutni i bez litości.

Ich wrzawa jest jak szum morza;

dosiadają koni,

jak jeden mąż gotowi są do walki

przeciw tobie, Córo Babilonu!

⁴³Król babiloński usłyszał wieść o nich

i opadły mu ręce,

ścisnął go lęk –

ból, niby rodzącą kobietę.

⁴⁴²⁴ Oto nadchodzi on jak lew z gęstwiny nadjordańskiej

ku wiecznie zielonym pastwiskom.

Tak, w mgnieniu oka wypędzę go stamtąd,

a którego wybrałem, ustanowię nad nim.

Któż bowiem jest jak Ja?

Albo kto Mnie pozwie przed sąd?

Który to pasterz ostoi się wobec Mnie?

⁴⁵Dlatego posłuchajcie zamiarów Pana,

jakie powziął wobec Babilonu,

i planów, jakie podjął co do ziemi chaldejskiej.

Z całą pewnością zostaną wywleczone

nawet najmniejsze owce:

z całą pewnością ich pastwiska

ogarnie zgroza na ich widok.

⁴⁶Na wieść o upadku Babilonu zadrży ziemia,

krzyk o tym się rozlegnie wśród narodów».