1Juda, sługa Jezusa Chrystusa, brat zaś Jakuba1, do tych, którzy są powołani, umiłowani w Bogu Ojcu i zachowani dla Jezusa Chrystusa: 2miłosierdzie wam i pokój, i miłość niech będą udzielone obficie!
3Umiłowani, dokładając wszelkich starań w pisaniu wam o wspólnym naszym zbawieniu, uznałem za konieczne napisać do was z zachętą do walki o wiarę raz tylko przekazaną świętym. 4Wkradli się bowiem pomiędzy was jacyś ludzie, którzy dawno już są spisani na ten wyrok2, bezbożni, co łaskę Boga naszego zamieniają na rozpustę, a nawet wypierają się jedynego Władcy i Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
5Pragnę zaś, żebyście przypomnieli sobie, choć raz na zawsze wiecie już wszystko, że Pan, który wybawił naród z Egiptu, następnie wytracił tych, którzy nie uwierzyli; 6i aniołów, tych, którzy nie zachowali swojej godności, ale opuścili własne mieszkanie3, spętanych wiekuistymi więzami zatrzymał w ciemnościach na sąd4 wielkiego dnia; 7jak Sodoma i Gomora, i okoliczne miasta – w podobny sposób jak one oddawszy się rozpuście i pożądaniu cudzego ciała5 – stanowią przykład przez to, że ponoszą karę wiecznego ognia. 8Podobnie więc ci „prorocy od snów”6: ciała plugawią, Panowanie7 odrzucają i wypowiadają bluźnierstwa na „Chwały”8. 9Gdy zaś archanioł Michał, tocząc rozprawę z diabłem, spierał się o ciało Mojżesza, nie odważył się rzucić wyroku bluźnierczego, ale powiedział: «Pan niech cię ukarze!»9
10Ci zaś [przeciwko temu] bluźnią, czego nie znają; co zaś w przyrodzony sposób spostrzegają jak bezrozumne zwierzęta, to obracają ku własnemu zepsuciu. 11Biada im, bo poszli drogą Kaina10 i oszustwu Balaama11 za zapłatę się oddali, a w buncie Korego12 poginęli. 12Ci właśnie na waszych agapach13 są zakałami, bez obawy oddają się rozpuście14... samych siebie pasą... obłoki bez wody wiatrami unoszone... drzewa jesienne nie mające owocu, po dwakroć uschłe, wykorzenione... 13rozhukane bałwany morskie wypluwające swoją hańbę... gwiazdy zbłąkane15, dla których nieprzeniknione ciemności na wieki przeznaczone... 14Również o nich prorokował siódmy po Adamie [patriarcha] Henoch, mówiąc16: «Oto przyszedł Pan z miriadami swoich świętych, 15aby dokonać sądu nad wszystkimi i ukarać wszystkich bezbożników za wszystkie bezbożne czyny, poprzez które ujawniła się ich bezbożność, i za wszystkie twarde słowa, które wypowiadali przeciwko Niemu bezbożni grzesznicy». Ci zawsze narzekają i są niezadowoleni ze swego losu, [choć] postępują według swoich żądz. Usta ich głoszą słowa wyniosłe i dla korzyści mają wzgląd na osoby.
17Wy zaś, umiłowani, przypomnijcie sobie te słowa, które były zapowiedziane przez Apostołów Pana naszego, Jezusa Chrystusa, 18gdy mówili do was, że w ostatnich czasach pojawią się szydercy, którzy będą postępowali według własnych bezbożnych pożądliwości17. 19Oni to powodują podziały, [a sami] są cieleśni [i] Ducha18 nie mają. 20Wy zaś, umiłowani, budując samych siebie na fundamencie waszej najświętszej wiary, w Duchu Świętym się módlcie 21i w miłości Bożej strzeżcie samych siebie, oczekując miłosierdzia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, [które wiedzie] ku życiu wiecznemu. 2219 Dla jednych miejcie litość – dla tych, którzy mają wątpliwości: 23ratujcie [ich], wyrywając z ognia; dla drugich zaś miejcie litość z obawą, mając w nienawiści nawet chiton20 zbrukany przez ciało.
24Temu zaś, który może was ustrzec od upadku i stawić wobec swej chwały bez zarzutu, w radości, 25jedynemu Bogu, Zbawcy naszemu, przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, chwała, majestat, moc i władza przed wszystkimi wiekami i teraz, i po wszystkie wieki. Amen.