Lamentacje4

PONIŻENIE JEROZOLIMY

Bolesne zmiany

Alef ¹Ach! Jakże sczerniało złoto,

zmieniło się złoto najczystsze!

Rozrzucone są święte kamienie

po rogach wszystkich ulic¹.

Bet ²Szlachetni synowie Syjonu,

cenieni jak czyste złoto,

jakże są poczytani za garnki z gliny –

dzieło rąk garncarza.

Gimel ³Nawet szakale piersi dają

i karmią swoje młode;

a Córa mojego ludu okrutna

jak struś na pustyni².

Dalet ⁴Z pragnienia język ssącego

przysechł do podniebienia;

maleństwa o chleb błagały –

a nie było [nikogo], kto by im łamał.

He ⁵Ci, co jadali przysmaki,

mdleli na ulicach,

a strojni niegdyś w purpurę

pokładli się na gnoju.

Waw ⁶Przerósł występek Córy mego ludu

zbrodnię Sodomy,

co padła w jednej chwili,

chociaż nie tknięta rękami³.

Skutki głodu

Zain ⁷Jej młodzieńcy⁴ nad śnieg jaśniejsi

i bielsi od mleka,

bardziej rumiani niż koral,

wyglądali jak szafir.

Chet ⁸Ich oblicze ciemniejsze niż węgiel,

na ulicy nie można ich poznać,

przylgnęła ich skóra do kości,

wyschła jak drewno.

Tet ⁹Szczęśliwsi mieczem zabici,

niż zabici głodem,

którzy ginęli dotknięci

brakiem płodów pola⁵.

Jod ¹⁰Ręce czułych kobiet

gotowały swe dzieci:

były dla nich pokarmem

w czas klęski Córy mojego ludu⁶.

Gniew Boży

Kaf ¹¹Dopełnił Pan swej zapalczywości,

wylał żar swego gniewu;

na Syjonie rozpalił płomień,

by strawił jego fundamenty.

Lamed ¹²Nie wierzyli królowie świata

i nikt z mieszkańców ziemi,

że ciemięzca i wróg się wedrze

do bram Jerozolimy⁷.

Wodzowie duchowi

Mem ¹³Z powodu grzechów jej proroków

i przestępstw jej kapłanów,

którzy w jej środku rozlali

krew sprawiedliwych⁸,

Nun ¹⁴po ulicach błądzili jak ślepi,

krwią obryzgani;

tak iż nie można było

dotknąć ich ubrań.

Samek ¹⁵«Uciekać!», wołano, «nieczysty!»

«Uciekać! <uciekać>. Nie dotykać!»⁹

Gdy uciekli, błądzili wśród pogan,

nie mogli [tam] zamieszkać.

Pe ¹⁶Rozpędziło ich oblicze Pańskie,

już na nich nie patrzy;

nie ma się czci dla kapłanów

ani litości dla starszych.

Fałszywa ufność

Ain ¹⁷Dokąd mamy wyniszczać oczy,

wypatrując na próżno pomocy?

Z utęsknieniem wyczekiwaliśmy narodu,

który nie mógł nas ocalić¹⁰.

Sade ¹⁸Śledzono nasze kroki,

niepodobna wyjść na nasze place.

Koniec nasz bliski, dni się wypełniły,

tak, nadszedł nasz koniec.

Ucieczka króla

Kof ¹⁹Prędsi byli nasi prześladowcy

od orłów w powietrzu,

pędzili za nami po górach,

na pustyni na nas czyhali.

Resz ²⁰Pomazaniec Pański – nasze tchnienie –

schwytany został w ich doły¹¹,

a myśmy o nim mówili: «W jego cieniu

będziemy żyć wśród narodów».

Kara na Edomitów

Szin ²¹Ciesz się i raduj, Córo Edomu,

mieszkanko krainy Us.

Przejdzie do ciebie ten kielich,

upijesz się i obnażysz¹².

Taw ²²Córo Syjonu, twa złość już ustała,

[Pan] na wygnanie już cię nie uprowadzi.

A twoją złość ukarze, Córo Edomu,

i grzechy twoje odsłoni.