1Słowo Pańskie skierowane do Micheasza z Moreszet za czasów Jotama, Achaza i Ezechiasza, królów judzkich – to, co widział w odniesieniu do Samarii i Jeruzalem.
21 Słuchajcie, wszystkie narody,
wsłuchuj się, ziemio, i to, co cię napełnia!
Niech Pan Bóg przeciw wam będzie świadkiem,
Pan z pałacu swego świętego!
3Bo oto Pan wychodzi ze swego przybytku,
zstąpi i zdepcze wyniosłości ziemi.
4Stopnieją pod Nim góry,
rozdzielą się doliny
jak wosk przy ogniu,
jak wody rozlane po stoku.
5Wszystko to z powodu występku Jakuba
i grzechów domu Judy2.
Jaki występek Jakuba?
Czy nie Samaria?
Czym są wyżyny3 domu Judy?
Czy nie Jeruzalem?
6«Przeto uczynię Samarię polem ruin,
miejscem pod uprawę winnicy;
kamienie jej stoczę w dolinę
i obnażę jej fundamenty.
7Wszystkie jej bożki będą potłuczone
i cały jej dorobek4 w ogniu spalony.
Wszystkie jej posągi rozbiję,
bo z zapłaty nierządnicy5 są nagromadzone
i w zapłatę nierządnicy się obrócą».
8Przeto zawodzić będę i lamentować,
chodzić boso i nago6;
jak szakale będę zawodził
i lamentował jak strusie.
9Bo rana jej jest nieuleczalna;
ach, dochodzi aż do Judy,
dosięga bramy mego ludu,
aż do Jeruzalem!
107 W Gat [tego] nie ogłaszajcie,
wcale8 nie płaczcie,
w Bet-Leafra
tarzajcie się w prochu!
11Uchodź, mieszkanko Szafiru,
w haniebnej nagości;
mieszkanka Saananu niech nie wychodzi;
żałoba w Bet-Haesel pozbawia was oparcia.
12Na dobre zachorowała
mieszkanka Marotu!
Albowiem spadło nieszczęście od Pana
na bramy9 Jeruzalem.
13Zaprzęgaj rumaki do wozu,
mieszkanko Lakisz,
która byłaś początkiem grzechu
dla Córy Syjonu,
bo w tobie znaleziono
występki Izraela!10
14Przeto dasz wiano11
dla Moreszet-Gat,
domy Akzibu12 będą złudną nadzieją
dla królów izraelskich.
15Zdobywcę sprowadzę także na ciebie,
mieszkanko Mareszy;
aż do Adullam udaje się
chwała Izraela13.
16Wyrywaj włosy – i zgól je –
[z żałoby] nad dziećmi, twoją radością;
zrób sobie łysinę14 szeroką jak u sępa,
bo pójdą one od ciebie w niewolę.