Księga Nahuma2

¹Oto na górach kroki dobrego zwiastuna, co ogłasza pokój.

Święć, Judo, swe uroczystości,

wypełniaj swe śluby,

bo nie przejdzie już więcej po tobie nikczemnik¹,

całkowicie został zgładzony.

Dramatyczny opis upadku Niniwy

²Pogromca² nadciąga przeciwko tobie.

Strzeż twierdzy,

nadzoruj drogę,

wzmocnij biodra,

zbierz wszystkie siły!

³Bo przywraca Pan świetność Jakuba,

jak i świetność Izraela,

ponieważ łupieżcy ich splądrowali

i wyniszczyli ich latorośle³.

⁴Tarcze jego bohaterów lśnią czerwienią,

wojownicy w szkarłat ubrani;

ogniem stali⁴ iskrzą się wozy

w dniu jego przygotowania;

a włócznie⁵ ich się poruszają.

⁵Na gościńcach szaleją rydwany,

przewracają się na błoniach;

wyglądają jak pochodnie,

przejeżdżają jak błyskawice.

⁶Zwołuje on⁶ swoich wojowników;

potknęli się w swoim pochodzie:

śpieszą do jej murów,

lecz przygotowano już dach oblężniczy.

⁷Rozwarły się bramy od strony rzeki

i pałac się zachwiał [w posadach]⁷.

⁸Piękność⁸ została obnażona, usunięta,

jej służebnice lamentują

jak kwilące gołębice

i biją się w piersi.

⁹I stała się Niniwa jak zbiorowisko wód,

wody jej się rozpływają.

«Zatrzymajcie się, zatrzymajcie!»

Lecz nikt się nie odwraca.

¹⁰«Grabcie srebro, grabcie złoto!»,

bo nie ma końca ten dobytek,

nadmiar wszelkich kosztowności.

¹¹Grabież, plądrowanie, pustoszenie;

i serce omdlewające, i chwiejące się kolana,

i skurcz we wszystkich biodrach;

a twarze wszystkich poczerwieniały.

¹²Gdzież [teraz] jaskinia lwów

i owo żerowisko lwiątek,

gdzie chodził lew, lwica i szczenię lwie,

a nikt [ich] nie trwożył.

¹³Lew dosyć rozszarpał [ofiar] dla swoich szczeniąt

i nadusił dla swoich lwic,

i wypełnił zdobyczą swe nory,

a legowiska swoje grabieżą.

¹⁴«Oto Ja przeciw tobie! – wyrocznia Pana Zastępów –

i puszczę z dymem twe rydwany,

a lwiątka twoje miecz wytępi,

i wykorzenię z ziemi twój łup,

i nie będzie więcej słychać głosu twoich posłów».