Księga Przysłów1

ZBIÓR PIERWSZY (1,1 – 9,18)

Tytuł księgi i cel mądrości

¹Przysłowia Salomona, syna Dawida,

króla w Izraelu.

²Aby poznać mądrość i karność,

aby zrozumieć słowa rozsądku,

³aby zdobyć karny rozsądek,

sprawiedliwość, rzetelność i prawość,

⁴aby prostaczkom udzielić rozwagi,

a młodym – wiedzy i roztropności.

⁵Mądry, słuchając, pomnoży wiedzę,

rozumny biegłości nabędzie,

⁶aby pojąć przysłowie i trudne zdanie,

słowa mędrców i ich zagadki.

⁷Podstawą¹ wiedzy jest bojaźń Pańska²;

lecz głupcy³ odrzucają mądrość i karność.

OGÓLNE NAPOMNIENIA MĄDROŚCI

Pierwsza mowa: Unikać ludzi występnych

⁸Synu mój, słuchaj karcenia swego ojca,

nie odrzucaj pouczenia swej matki,

⁹gdyż są wieńcem powabnym dla głowy

i naszyjnikiem cennym dla twej szyi.

¹⁰Kiedy cię, synu, zwodzą występni,

nie gódź się, ¹¹choćby rzekli:

«Pójdź z nami, czyhajmy na krew⁴,

zaczajmy się bez powodu na niewinnych.

¹²Wchłoniemy ich żywych jak Szeol,

zdrowych – jak schodzących do grobu.

¹³Znajdziemy wszelkie kosztowności,

napełnimy domy swe łupem.

¹⁴Dziel swój los razem z nami:

jedna sakwa dla nas wszystkich».

¹⁵Synu mój, nie chodź ich drogą,

powstrzymaj swą stopę od ich ścieżki,

¹⁶gdyż nogi ich pędzą do zbrodni,

śpieszno im, bo krew chcą wytoczyć.

¹⁷Lecz próżno ich sieć zarzucona,

na oczach wszelkiego ptactwa.

¹⁸⁵ Na własną krew oni czyhają,

czatują na własne dusze.

¹⁹Bo taki los⁶ chciwych zysku:

zabiera im własne ich życie.

Pierwszy poemat Mądrości

Zachęta

²⁰Mądrość⁷ woła na ulicach,

na placach głos swój podnosi;

²¹nawołuje na drogach zgiełkliwych,

w bramach miejskich przemawia:

²²«Dokąd naiwni mają kochać naiwność?

szydercy pragnąć szyderstwa?

a niemądrzy – pogardzać poznaniem?

²³Powróćcie do moich upomnień,

udzielę wam ducha mojego,

nauczę was moich zaleceń.

Kary za nieposłuszeństwo

²⁴Ponieważ wołałam, a wy nie dbaliście,

podałam rękę, a nikt nie zważał,

²⁵gardziliście każdą mą radą,

nie chcieliście moich upomnień –

²⁶i ja waszą klęskę wyszydzę,

zadrwię, gdy nadejdzie wasz przestrach;

²⁷gdy strach nadciągnie jak burza,

a wasze nieszczęście jak wicher,

gdy spotka was ucisk i boleść.

²⁸Wtedy będą mnie prosić, a nie odpowiem;

będą mnie szukać, ale mnie nie znajdą⁸.

²⁹Za to, że wiedzą wzgardzili

i znienawidzili bojaźń Pańską,

³⁰nie poszli za moimi radami,

wzgardzili całym moim napomnieniem –

³¹spożyją owoce swej drogi,

nasycą się swymi planami⁹.

³²Bo odstępstwo prostaków ich uśmierci,

bezmyślność niemądrych ich zgubi.

³³A kto mnie słucha – spokój osiągnie,

bezpieczny, bez obawy nieszczęścia».