1Mądrość niewiast dom1 sobie buduje, własnoręcznie go niszczy głupota.
2Kto chodzi w wierności, boi się Pana,
człowiek dróg przewrotnych Nim gardzi.
3W ustach głupiego rózga na jego wyniosłość,
wargi mądrych są ich osłoną.
4Gdzie bydła brak, tam spichlerz pusty,
dzięki mocy wołów plon jest obfity.
5Wierny świadek nie kłamie,
kłamstwa wypowiada świadek fałszywy.
6Szyderca próżno szuka mądrości,
rozumny łatwo nabędzie wiedzy.
7Od człowieka głupiego się odsuń,
rozumnych warg nie doświadczyłeś.
8Mądrość przemyślnego poznaje swą drogę,
głupota nierozumnych – zwodzeniem.
9Głupcy drwią z poczucia winy,
uczciwi mają w nim upodobanie.
10Serce zna gorycz duszy,
obcy nie dzieli z nim radości.
11Dom bezbożnych zostanie zburzony,
a namiot rzetelnych zakwitnie.
12Jest droga, co komuś wydaje się słuszna,
lecz są to w końcu drogi śmierci2.
13Serce i w śmiechu się smuci,
a boleść jest końcem radości.
14Niewierne serce syci się swym postępowaniem3,
a więcej od niego – człowiek dobry.
15Naiwny ufa każdemu słowu,
przemyślny rozważa swe kroki.
16Mądry się boi i złego unika,
głupi się zapala, nabywając pewności.
17Człowiek porywczy popełnia głupstwa,
człowiek podstępny jest znienawidzony.
18Naiwni nabywają głupoty,
wiedza koroną przemyślnych.
19Przed dobrymi źli chylą czoło,
lecz uczciwi cieszą się upodobaniem.
20Ubogi niemiły nawet najbliższemu,
a bogacz ma wielu przyjaciół.
21Kto bliźnim gardzi, popełnia grzech,
błogosławiony, kto lituje się nad uciśnionym.
22Czyż planujący zło nie błądzą?
Miłość i wierność dla zamierzających dobro. 23Każdy trud przynosi zyski,
pusta gadanina jedynie stratę.
24Koroną mądrych jest bogactwo,
głupota niemądrych [pozostanie] głupotą4.
25Świadek prawdomówny ratuje życie,
oszustwo szerzy kłamstwa5.
26W bojaźni Pańskiej niezawodna twierdza,
dla swoich dzieci jest On ucieczką.
27Bojaźń Pańska jest źródłem życia,
pozwala uniknąć sideł śmierci.
28Liczny naród jest chwałą króla,
brak ludu to zguba dla władcy.
29Cierpliwy jest bogaty w rozwagę,
a porywczy ujawnia głupotę.
30Serce spokojne jest życiem dla duszy,
zazdrość próchnicą dla kości.
31Kto uciska ubogiego6, lży jego Stwórcę,
czci Go, kto ma litość dla biednych.
32Przez swą złość pada bezbożny,
a prawy przy śmierci posiada ufność7.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość.
A czy we wnętrzu głupich pozwala się poznać?
34Sprawiedliwość wywyższa naród,
a hańbą ludów ich grzech.
35Rozsądnemu słudze król przychylny,
a gniew budzi przynoszący wstyd.