Księga Psalmów 2 — Biblia Tysiąclecia, wyd. V

PSALM 2¹

Mesjasz Królem

¹Dlaczego narody się buntują,

czemu ludy knują daremne zamysły?

²Królowie ziemi powstają

i władcy spiskują wraz z nimi

przeciw Panu i przeciw Jego Pomazańcowi²:

³«Stargajmy Ich więzy

i odrzućmy od siebie Ich pęta!»

⁴Śmieje się Ten, który mieszka w niebie,

Pan się z nich naigrawa³,

⁵a wtedy mówi do nich w swoim gniewie

i swą zapalczywością ich trwoży:

⁶«Przecież Ja ustanowiłem sobie króla

na Syjonie, świętej górze mojej».

⁷Ogłoszę postanowienie Pana.

Powiedział do mnie:

«Tyś Synem moim,

Ja Ciebie dziś zrodziłem⁴.

⁸Żądaj ode Mnie, a dam Ci narody w dziedzictwo

i w Twoje posiadanie krańce ziemi.

⁹Żelazną rózgą będziesz nimi rządzić

i jak naczynie garncarza ich pokruszysz»⁵.

¹⁰A teraz, królowie, zrozumcie,

nauczcie się, sędziowie ziemi!

¹¹Służcie Panu z bojaźnią

¹²i Jego stopy z drżeniem całujcie⁶,

bo zapłonie gniewem i poginiecie w drodze,

gdyż gniew Jego prędko wybucha.

Szczęśliwi wszyscy, co w Nim szukają ucieczki.

1.Ps 2Psalm intronizacyjny, wg niektórych autorów przeredagowany po niewoli babilońskiej. Bunty narodów sąsiednich w okresie panowania Dawida służą za temat refleksji nad sprzysiężeniem przeciw królowi izraelskiemu i samemu Panu.
2.2,2Pomazańcem jest każdy potomek na tronie Dawida (por. 2 Sm 7,12nn), godnie sprawujący władzę, a zwłaszcza „syn Dawida”, Mesjasz.
3.2,4„Śmieje się” i „naigrawa” są antropomorfizmami wskazującymi na dysproporcję między potęgą Bożą a niemocą buntowników. Bóg bierze żywy udział w rządzeniu światem, działa niezawodnie, choć nie zawsze natychmiast.
4.2,7Stwierdzenie synostwa Boga jest punktem kulminacyjnym intronizacji; por. Ps 89[88],27-28; 2 Sm 7,14; 1 Krn 28,6. NT wskazuje na ściśle mesjański sens tego wiersza – odnosząc go do słów Bożych przy zstąpieniu Ducha Świętego pod postacią gołębicy na Chrystusa (Mk 1,11 par.), do zmartwychwstania (Dz 13,33) i do wywyższenia po prawicy Ojca (Hbr 1,3-5).
5.2,9Rozprawa eschatologiczna Mesjasza z wrogami. „Rózga” jest symbolem władzy, podobnie jak berło (Lb 24,17); pierwotnie była narzędziem walki i obrony.
6.2,12Tekst skażony, różnie popr. Antropomorficznie przedstawiony wyraz najwyższej czci, oddawanej w orientalnym stylu dworskim. Inni tłum.: „z radością Mu śpiewajcie i z drżeniem składajcie Mu hołdy”.