Księga Psalmów69

PSALM 69 (68)¹

Błaganie uciśnionego

¹Kierownikowi chóru. Na melodię: «Lilie...». Dawidowy.

²² Wybaw mnie, Boże,

bo woda mi sięga po szyję.

³Ugrzązłem w mule topieli

i nie mam nigdzie oparcia,

trafiłem na wodną głębinę

i nurt wody mnie porywa.

⁴Zmęczyłem się krzykiem

i ochrypło mi gardło,

osłabły moje oczy,

gdy czekam na Boga mojego.

⁵Liczniejsi są od włosów na mej głowie

nienawidzący mnie bez powodu³;

silni są moi wrogowie,

nieprzyjaciele zakłamani;

czyż mam oddać to, czego nie porwałem?

⁶Boże, Ty znasz moją głupotę

i występki moje nie są zakryte przed Tobą.

⁷Niech przeze mnie nie wstydzą się ci, co Tobie ufają,

Panie, Boże Zastępów.

Niech przeze mnie się nie rumienią ci, którzy Ciebie szukają,

Boże Izraela!

⁸Dla Ciebie bowiem znoszę urąganie

i hańba twarz mi okrywa.

⁹Dla braci moich stałem się obcym

i cudzoziemcem dla synów mej matki.

¹⁰Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera⁴

i spadły na mnie obelgi uwłaczających Tobie.

¹¹Trapiłem siebie postem,

a spotkały mnie za to zniewagi.

¹²Przywdziałem wór⁵ jako szatę

i pośmiewiskiem stałem się dla tamtych.

¹³Mówią o mnie siedzący w bramie

i śpiewają pieśni ci, co piją sycerę⁶.

¹⁴Lecz ja ślę moją modlitwę do Ciebie,

o Panie – czas to łaski;

wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci,

w zbawczej Twej wierności!

¹⁵Wyrwij mnie z bagna, abym nie zatonął,

wybaw mnie od tych, co mnie nienawidzą,

i z wodnej głębiny!

¹⁶Niechaj mnie nurt wody nie porwie,

niech nie pochłonie mnie głębia,

niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy!⁷

¹⁷Wysłuchaj mnie, Panie, bo Twoja łaska pełna jest dobroci;

wejrzyj na mnie w ogromie swego miłosierdzia!

¹⁸Nie kryj swego oblicza przed Twoim sługą;

prędko mnie wysłuchaj, bo jestem w ucisku.

¹⁹Przybliż się do mnie i wybaw mnie;

uwolnij mnie przez wzgląd na moich wrogów!

²⁰Ty znasz moją hańbę,

mój wstyd i mą niesławę;

wszyscy, co mnie dręczą, są przed Tobą.

²¹Hańba złamała moje serce i sił mi zabrakło,

na współczującego czekałem, ale go nie było,

i na pocieszających, lecz ich nie znalazłem.

²²Dali mi jako pokarm truciznę,

a gdy byłem spragniony, poili mnie octem⁸.

²³⁹ Niech stół ich stanie się dla nich pułapką,

potrzaskiem – ich biesiada ofiarna.

²⁴Niech zaćmią się ich oczy, aby nie widzieli;

spraw, by lędźwie ich zawsze się chwiały.

²⁵Wylej na nich swoje oburzenie,

niech ich ogarnie żar Twojego gniewu!

²⁶Niech ich mieszkanie stanie się pustkowiem,

a w ich namiotach niech braknie mieszkańców!

²⁷Bo prześladowali tego, kogoś Ty poraził,

i przyczynili bólu temu, któregoś Ty zranił.

²⁸Do winy ich dodaj winę,

niech nie dostąpią u Ciebie usprawiedliwienia.

²⁹Niech zostaną wymazani z księgi żyjących

i niech nie będą zapisani z prawymi!¹⁰

³⁰Ale ja jestem nędzny i zbolały;

niech pomoc Twoja, Boże, mnie strzeże!

³¹Pieśnią chcę chwalić imię Boga

i dziękczynieniem Go wysławiać.

³²Milsze to Bogu niźli bawół,

niż cielec, co ma [już] rogi i racice¹¹.

³³¹² Patrzcie, ubodzy, i rozradujcie się;

niech ożyje wasze serce, którzy szukacie Boga.

³⁴Bo Pan wysłuchuje biednych

i swoimi więźniami nie gardzi.

³⁵Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia,

morza i wszystko, co w nich się porusza.

³⁶Albowiem Bóg ocali Syjon

i zbuduje miasta Judy:

tam będą mieszkać i wezmą je w posiadanie;

³⁷i potomstwo sług Jego je odziedziczy,

a miłujący Jego imię tam przebywać będą.