1Potem ujrzałem:
oto drzwi otwarte w niebie,
a głos, ów pierwszy, jaki usłyszałem,
jak gdyby trąby rozmawiającej ze mną, powiedział:
«Wstąp tutaj, a to ci ukażę, co potem musi się stać».
2Doznałem natychmiast zachwycenia:
A oto w niebie stał tron
i na tronie [Ktoś] zasiadał1.
3A Zasiadający był podobny z wyglądu do jaspisu i do krwawnika,
a tęcza2 dokoła tronu – podobna z wyglądu do szmaragdu.
4Dokoła tronu – dwadzieścia cztery trony,
a na tronach dwudziestu czterech siedzących Starców3,
odzianych w białe szaty,
a na ich głowach złote wieńce.
5A z tronu wychodzą błyskawice i głosy, i gromy,
i płonie przed tronem siedem lamp ognistych4,
które są siedmiu Duchami Boga.
6Przed tronem – niby szklane morze5 podobne do kryształu,
a pośrodku tronu i dokoła tronu
cztery Istoty żyjące6, pełne oczu z przodu i z tyłu:
7pierwsza Istota żyjąca podobna do lwa,
druga Istota żyjąca podobna do cielca,
trzecia Istota żyjąca mająca twarz jak gdyby ludzką
i czwarta Istota żyjąca podobna do orła w locie.
8Cztery Istoty żyjące – a każda z nich ma po sześć skrzydeł – dokoła i wewnątrz są pełne oczu,
i bez wytchnienia mówią dniem i nocą:
Święty, Święty, Święty, Pan Bóg wszechmogący7,
Który był i Który jest, i Który przychodzi.
9A ilekroć Istoty żyjące oddadzą chwałę i cześć, i dziękczynienie
Zasiadającemu na tronie,
Żyjącemu na wieki wieków,
10upada dwudziestu czterech Starców przed Zasiadającym na tronie
i oddają pokłon Żyjącemu na wieki wieków,
i rzucają przed tron wieńce swe, mówiąc:
11«Godzien jesteś, Panie i Boże nasz,
odebrać chwałę i cześć, i moc,
bo Ty stworzyłeś wszystko,
a z woli Twojej istniało [to] i zostało stworzone».