Apokalipsa Świętego Jana9

Trąba piąta – pierwsze „biada”

¹Piąty anioł zatrąbił:

i ujrzałem gwiazdę¹, która z nieba spadła na ziemię,

i dano jej klucz od studni Czeluści².

²I otworzyła studnię Czeluści,

a dym się uniósł ze studni jak dym z wielkiego pieca,

i od dymu studni zaćmiło się słońce i powietrze.

³A z dymu wyszła szarańcza³ na ziemię,

i dano jej moc, jaką mają ziemskie skorpiony.

⁴I powiedziano jej, by nie czyniła szkody

trawie na ziemi ani żadnej zieleni, ani żadnemu drzewu,

lecz tylko ludziom, którzy nie mają pieczęci Boga na czołach.

⁵I dano jej nakaz, by ich nie zabijała,

lecz aby pięć miesięcy cierpieli katusze.

A katusze przez nią zadane są jak zadane przez skorpiona, kiedy ukłuje człowieka.

⁶I w owe dni ludzie szukać będą śmierci,

ale jej nie znajdą,

i będą chcieli umrzeć, ale śmierć od nich ucieknie.

⁷A wygląd⁴ szarańczy: podobne do koni uszykowanych do boju,

na głowach ich jakby wieńce podobne do złotych,

oblicza ich jakby oblicza ludzi,

⁸i miały włosy jakby włosy kobiet,

a zęby ich były jakby zęby lwów,

⁹i miały przody tułowi jakby pancerze żelazne,

a łoskot ich skrzydeł jak łoskot wielokonnych wozów, pędzących do boju.

¹⁰I mają ogony podobne do skorpionowych oraz żądła;

a w ich ogonach jest ich moc szkodzenia ludziom przez pięć miesięcy.

¹¹Mają nad sobą króla – anioła Czeluści;

imię jego po hebrajsku Abaddon⁵,

a w greckim języku ma imię Apollyon⁶.

¹²Minęło pierwsze „biada”:

oto jeszcze dwa „biada” nadchodzą po nim.

Trąba szósta – drugie „biada”

¹³Szósty anioł zatrąbił:

i usłyszałem jeden głos od czterech rogów złotego ołtarza⁷,

który jest przed Bogiem,

¹⁴mówiący do szóstego anioła, który miał trąbę:

«Uwolnij czterech aniołów

związanych⁸ nad wielką rzeką Eufrat!»

¹⁵I zostali uwolnieni czterej aniołowie,

gotowi na [określoną] godzinę, dzień, miesiąc i rok,

by pozabijać trzecią część ludzi.

¹⁶A liczba wojsk – konnicy: dwie miriady miriad

– posłyszałem ich liczbę.

¹⁷I tak ujrzałem w widzeniu konie i tych, co na nich siedzieli,

mających pancerze barwy ognia, hiacyntu i siarki.

A głowy koni jak głowy lwów,

a z pysków ich wychodzi ogień, dym i siarka⁹.

¹⁸Przez te trzy plagi została zabita trzecia część ludzi,

od ognia, dymu i siarki,

wychodzących z ich pysków.

¹⁹Moc bowiem koni jest w ich pyskach

i w ich ogonach,

bo ich ogony – podobne do wężów:

mają głowy i nimi czynią szkodę.

²⁰¹⁰ A pozostali ludzie,

nie zabici przez te plagi,

nie odwrócili się od dzieł swoich rąk,

tak by nie wielbić [już] demonów

ani bożków złotych, srebrnych, spiżowych, kamiennych, drewnianych,

które nie mogą ni widzieć, ni słyszeć, ni chodzić.

²¹Ani się nie odwrócili od swoich zabójstw, swych czarów, swego nierządu i swych kradzieży.