1A zatem proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu miłą, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej1. 2Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu miłe i co doskonałe.
32 Mocą bowiem łaski, jaka została mi dana, mówię każdemu z was: Niech nikt nie ma o sobie wyższego mniemania, niż należy, lecz niech sądzi o sobie trzeźwo – według miary, jaką Bóg każdemu w wierze wyznaczył. 4Jak bowiem w jednym ciele mamy wiele członków, a nie wszystkie członki spełniają tę samą czynność – 5podobnie wszyscy razem tworzymy jedno ciało w Chrystusie, a każdy z osobna jesteśmy nawzajem dla siebie członkami. 6Mamy zaś według udzielonej nam łaski różne dary: bądź dar proroctwa – [aby go stosować] zgodnie z wiarą; 7bądź to urząd diakona – dla wykonywania czynności diakońskich3; bądź urząd nauczyciela – dla wypełniania czynności nauczycielskich; 8bądź dar upominania – dla karcenia. Kto zajmuje się rozdawaniem, [niech to czyni] ze szczodrobliwością; kto jest przełożonym, [niech działa] z gorliwością; kto pełni uczynki miłosierdzia, [niech to czyni] ochoczo.
9Miłość niech będzie bez obłudy. Miejcie wstręt do złego, podążajcie za dobrem. 10W miłości braterskiej nawzajem bądźcie sobie życzliwi. W okazywaniu czci jedni drugich wyprzedzajcie. 11Nie opuszczajcie się w gorliwości. Bądźcie płomiennego ducha. Pełnijcie służbę Panu. 12Weselcie się nadzieją. W ucisku bądźcie cierpliwi, w modlitwie – wytrwali. 13Zaradzajcie potrzebom świętych. Przestrzegajcie gościnności.
14Błogosławcie tych, którzy was prześladują. Błogosławcie, a nie złorzeczcie. 15Weselcie się z tymi, którzy się weselą, płaczcie z tymi, którzy płaczą. 16Bądźcie między sobą jednomyślni. Nie gońcie za wielkością, lecz niech was pociąga to, co pokorne. Nie uważajcie sami siebie za mądrych.
17Nikomu złem za zło nie odpłacajcie. Starajcie się dobrze czynić wszystkim ludziom4. 18Jeżeli to jest możliwe, o ile to od was zależy, żyjcie w zgodzie ze wszystkimi ludźmi. 19Umiłowani, nie wymierzajcie sami sobie sprawiedliwości, lecz pozostawcie to pomście [Bożej]. Napisano bowiem: Do Mnie należy pomsta, Ja wymierzę zapłatę5 – mówi Pan – ale: Jeżeli nieprzyjaciel twój cierpi głód – nakarm go. 20Jeżeli pragnie – napój go. Tak bowiem czyniąc, węgle żarzące zgromadzisz nad jego głową6.
21Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj.