Mądrość Syracha47

Natan i Dawid

¹Po nim powstał Natan,

aby być prorokiem za dni Dawida¹.

²Jak tłuszcz oddzielony od ofiar dziękczynnych,

tak Dawid – od synów Izraela.

³Z lwami igrał jakby z koźlętami

i z niedźwiedziami jak z jagniętami owiec².

⁴Czyż w młodości swej nie zabił olbrzyma

i nie usunął hańby ludu,

gdy podniósł rękę i kamieniem z procy

obalił pychę Goliata?³

⁵Wezwał bowiem Pana Najwyższego,

który dał prawicy jego siłę,

by zgładzić człowieka potężnego w boju,

by wywyższyć moc⁴ swego ludu.

⁶Tak wysławiano go po dziesięć tysięcy razy

i wychwalano z powodu błogosławieństw Pana,

niosąc mu w darze koronę chwały⁵.

⁷Albowiem nieprzyjaciół dokoła wytracił,

zniweczył wrogich Filistynów

i złamał ich moc⁶ aż do dnia dzisiejszego.

⁸Każdym swym czynem oddał chwałę

Świętemu i Najwyższemu, słowem uwielbienia⁷

z całego serca śpiewał hymny

i umiłował Tego, który go stworzył.

⁹⁸ Postawił przed ołtarzem śpiewających psalmy,

i słodki był dźwięk ich pieśni;

¹⁰świętom nadał przepych

i dodał doskonałego blasku uroczystościom,

aby wychwalano święte imię Pana

i by przybytek już od rana rozbrzmiewał echem.

¹¹Pan darował mu grzechy,

moc jego wywyższył na wieki,

zawarł z nim przymierze królewskie

i dał tron chwały w Izraelu⁹.

Salomon

¹²Po nim nastał syn rozumny,

który dzięki niemu żył bezpiecznie w rozległym kraju.

¹³Salomon królował za dni pokoju,

którym Bóg go dokoła obdarzył,

aby postawił dom Jego imieniu

i przygotował przybytek na wieki¹⁰.

¹⁴Jakże mądry byłeś w swojej młodości

i napełniony rozumem, jakby rzeką!¹¹

¹⁵Duch twój okrył ziemię¹²

i napełniłeś ją zagadkowymi przypowieściami¹³.

¹⁶Do odległych wysp doszło twe imię,

dzięki swemu pokojowi byłeś umiłowany;

¹⁷z powodu hymnów, przysłów, przypowieści

i wyjaśnień¹⁴ podziwiały cię kraje.

¹⁸W imię Pana Boga,

nazywanego Bogiem Izraela,

nazbierałeś złota jak cyny

i jak ołowiu nagromadziłeś srebra¹⁵.

¹⁹Kobietom wydałeś swe lędźwie

i utraciłeś władzę nad swoim ciałem¹⁶.

²⁰Splamiłeś swą chwałę,

zhańbiłeś swoje potomstwo,

sprowadzając gniew na dzieci

i napełniając je smutkiem z powodu twojej głupoty,

²¹ponieważ powstała podwójna władza najwyższa,

i z Efraima wzięło początek zbuntowane królestwo.

²²Pan jednak nie odjął swej łaski

i nie cofnął żadnego słowa¹⁷

ani nie odmówił wybranemu swemu potomka,

i nie zatracił potomstwa tego, który Go umiłował;

Jakubowi zostawił Resztę,

a korzeń z niej Dawidowi.

Roboam

²³Salomon spoczął ze swymi przodkami

i pozostawił po sobie potomka,

najgłupszego z ludu i pozbawionego rozumu,

Roboama¹⁸, który swym zamysłem wywołał odstępstwo narodu.

Jeroboam

²⁴¹⁹ Jeroboam, syn Nebata, sprawił, że Izrael zgrzeszył;

on wprowadził Efraima na drogę grzechu,

a grzechy ich tak bardzo się mnożyły,

że odeszli oni z własnej ziemi.

²⁵Oddawali się wszelkim niegodziwościom,

aż przyszła na nich pomsta.