Pieśń nad Pieśniami6

Chór:

¹Dokąd odszedł twój umiłowany,

o najpiękniejsza z niewiast?

W którą zwrócił się stronę miły twój,

byśmy go wraz z tobą szukały?

Oblubienica:

²Miły mój zszedł do swego ogrodu,

ku kwietnikom balsamicznym,

aby paść [stado swoje] w ogrodach

i zbierać lilie.

³Jam miłego mego, a mój miły jest mój,

on [stado swoje] pasie wśród lilii¹.

Oblubieniec:

⁴Piękna jesteś, przyjaciółko moja, jak Tirsa²,

wdzięczna jak Jeruzalem,

groźna³ jak zbrojne oddziały.

⁵Odwróć ode mnie twe oczy,

bo niepokoją mnie.

⁴ Włosy twoje jak stado kóz

falujące na [górach] Gileadu.

⁶Zęby twoje jak stado owiec

wychodzących z kąpieli,

każda z nich ma bliźniaczą,

nie brak żadnej.

⁷Jak okrawek granatu skroń twoja

za twoją zasłoną.

⁸Sześćdziesiąt jest królowych

i nałożnic osiemdziesiąt,

a dziewcząt bez liku⁵,

⁹[lecz] jedyna jest moja gołąbka, moja nieskalana,

jedyna⁶ dla swej matki,

wybranka swej rodzicielki.

Chór:

Podziwiają ją dziewczęta i zwą ją szczęśliwą,

królowe i nałożnice ją wysławiają:

¹⁰«Kimże jest ta, która świeci z wysoka⁷ jak zorza,

piękna jak księżyc, jaśniejąca jak słońce,

groźna jak zbrojne oddziały?»

PIEŚŃ PIĄTA

Oblubienica:

¹¹Zeszłam do ogrodu orzechowego,

by podziwiać świeżą zieleń doliny,

by zobaczyć, czy rozkwita krzew winny,

czy w kwieciu są już granaty.

¹²Niespodziewanie znalazłam się⁸

[wśród] wozów książęcego orszaku.