1Mężczyzna zbliżył się do swej żony, Ewy. A ona poczęła i urodziła Kaina, i rzekła: «Otrzymałam mężczyznę od Pana». 2A potem urodziła jeszcze Abla, jego brata.
Abel był pasterzem trzód, a Kain uprawiał rolę. 3Gdy po jakimś czasie Kain składał Panu w ofierze płody roli, 4i również Abel składał pierwociny z drobnego bydła i z jego tłuszczu, Pan wejrzał na Abla i na jego ofiarę; 5na Kaina zaś i na jego ofiarę nie chciał patrzeć. Smuciło to Kaina bardzo i chodził z ponurą twarzą. 62 Pan zapytał Kaina: «Dlaczego jesteś smutny i dlaczego twarz twoja jest ponura? 7Przecież, gdybyś postępował dobrze, miałbyś twarz pogodną; jeżeli zaś nie będziesz dobrze postępował, grzech leży u wrót i czyha na ciebie, a przecież ty masz nad nim panować».
8Kain zwrócił się do swego brata, Abla3. A gdy byli na polu, Kain rzucił się na swego brata, Abla, i zabił go. 9Wtedy Bóg zapytał Kaina: «Gdzie jest brat twój, Abel?» On odpowiedział: «Nie wiem. Czyż jestem stróżem brata mego?» 10Rzekł Bóg: «Cóżeś uczynił? Krew brata twego głośno woła ku Mnie z ziemi! 11Bądź więc teraz przeklęty na tej roli, która rozwarła swą paszczę, aby wchłonąć krew brata twego, przelaną przez ciebie. 12Gdy rolę tę będziesz uprawiał, nie da ci już ona więcej plonu. Tułaczem i zbiegiem będziesz na ziemi!» 13Kain rzekł do Pana: «Zbyt wielka jest kara moja, abym mógł ją znieść. 14Skoro mnie teraz wypędzasz z tej roli i mam się ukrywać przed Tobą, i być tułaczem i zbiegiem na ziemi, każdy, kto mnie spotka, będzie mógł mnie zabić!» 15Ale Pan mu powiedział: «O, nie! Ktokolwiek by zabił Kaina, siedmiokrotnej pomsty doświadczy!» Dał też Pan znamię Kainowi, aby go nie zabił nikt, kto go spotka4.
16Po czym Kain odszedł od Pana i zamieszkał w kraju Nod, na wschód od Edenu.
17Kain zbliżył się do swej żony, a ona poczęła i urodziła Henocha5. Gdy Kain zbudował miasto, nazwał je imieniem swego syna: Henoch.
18Henoch był ojcem Irada, Irad ojcem Mechujaela, a Mechujael ojcem Metuszaela, Metuszael zaś Lameka6.
19Lamek wziął sobie dwie żony. Imię jednej było Ada, a drugiej – Silla. 20Ada urodziła Jabala; on to był praojcem mieszkających pod namiotami i pasterzy. 21Brat jego nazywał się Jubal; od niego to pochodzą wszyscy grający na cytrze i na flecie. 22A Silla – ona też urodziła Tubal-Kaina; był on kowalem, sporządzającym wszelkie narzędzia z brązu i z żelaza. Siostrą Tubal-Kaina była Naama.
23Lamek rzekł do swych żon, Ady i Silli:
«Słuchajcie, co wam powiem, żony Lameka.
Nastawcie ucha na moje słowa:
Gotów jestem zabić człowieka dorosłego, jeśli on mnie zrani,
i dziecko – jeśli mi zrobi siniec!
24Jeżeli Kain miał być pomszczony siedmiokrotnie,
to Lamek siedemdziesiąt siedem razy!»7
25Adam raz jeszcze zbliżył się do swej żony i ta urodziła mu syna, któremu dała imię Set8, «gdyż – jak mówiła – dał mi Bóg innego potomka w zamian za Abla, którego zabił Kain». 26Setowi również urodził się syn; Set dał mu imię Enosz.
Wtedy zaczęto wzywać imienia Pana9.
WYBRANI PRZEZ BOGA
POTOMKOWIE ADAMA