1Tak też i ja, przyszedłszy do was, bracia, nie przybyłem, aby błyszcząc słowem i mądrością, głosić wam świadectwo Boże1. 2Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego. 3I stanąłem przed wami w słabości i w bojaźni, i z wielkim drżeniem2. 4A mowa moja i moje głoszenie nauki nie miały nic z uwodzących przekonywaniem słów mądrości, lecz były ukazywaniem ducha i mocy3, 5aby wiara wasza opierała się nie na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej.
6A jednak głosimy mądrość między doskonałymi4, ale nie mądrość tego świata ani władców tego świata, [zresztą] przemijających. 7Lecz głosimy tajemnicę mądrości Bożej, mądrość ukrytą, tę, którą Bóg przed wiekami przeznaczył ku chwale naszej, 8tę, której nie pojął żaden z władców tego świata5; gdyby ją bowiem pojęli, nie ukrzyżowaliby Pana chwały6; 9lecz właśnie [nauczamy], jak zostało napisane:
Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało,
ani serce człowieka nie zdołało pojąć,
jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują7.
10Nam zaś objawił to Bóg przez Ducha8. Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego. 11Kto zaś z ludzi zna to, co ludzkie, jeżeli nie duch, który jest w człowieku? Podobnie i tego, co Boskie, nie zna nikt, tylko Duch Boży. 12Otóż my nie otrzymaliśmy ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, dla poznania dobra, jakim Bóg nas obdarzył. 13A głosimy to nie za pomocą wyszukanych słów ludzkiej mądrości, lecz korzystamy z pouczeń Ducha, przedkładając duchowe sprawy tym, którzy są z Ducha9. 14Człowiek zmysłowy10 bowiem nie pojmuje tego, co jest z Bożego Ducha. Głupstwem mu się to wydaje i nie może tego pojąć, bo tylko Duchem można to zrozumieć. 15Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, lecz sam przez nikogo nie jest sądzony11. 16Któż więc poznał zamysł Pana tak, by Go mógł pouczać?12 My właśnie znamy13 zamysł Chrystusowy.