1Starszych1 więc, którzy są wśród was, proszę, ja również starszy, a przy tym świadek Chrystusowych cierpień oraz uczestnik tej chwały, która ma się objawić: 2paście stado Boże, które jest przy was, strzegąc go nie pod przymusem, ale z własnej woli, po Bożemu; nie ze względu na brudny zysk, ale z oddaniem; 3i nie jak ci, którzy ciemiężą wspólnoty, ale jako żywe przykłady dla stada. 4Kiedy zaś objawi się Najwyższy Pasterz, otrzymacie niewiędnący wieniec chwały. 5Tak samo wy, młodzieńcy, bądźcie poddani starszym!
Wszyscy zaś wobec siebie wzajemnie przyobleczcie się w pokorę, Bóg bowiem pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje2. 6Upokórzcie się więc pod mocną ręką Boga, aby was wywyższył w stosownej chwili. 7Wszystkie troski wasze przerzućcie na Niego3, gdyż Jemu zależy na was. 8Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży, szukając, kogo pożreć. 9Mocni w wierze przeciwstawcie się jemu. Wiecie, że te same cierpienia znoszą wasi bracia na świecie. 10A Bóg wszelkiej łaski, Ten, który was powołał do wiecznej swojej chwały w Chrystusie, gdy trochę pocierpicie, sam was udoskonali, utwierdzi, umocni i ugruntuje. 11Jemu chwała i moc na wieki wieków! Amen.
12Krótko, jak mi się wydaje, wam napisałem przy pomocy Sylwana4, wiernego brata, napominając i stwierdzając, że taka jest prawdziwa łaska Boża, w której trwacie. 13Pozdrawia was ta5, która jest w Babilonie6, razem z wami wybrana, oraz Marek7, mój syn8. 14Pozdrówcie się wzajemnym pocałunkiem miłości! Pokój wam wszystkim, którzy trwacie w Chrystusie.