1Biada beztroskim na Syjonie
i dufnym na górze Samarii,
książętom pierwszego1 z narodów,
których słucha dom Izraela.
2Idźcie do Kalne i zobaczcie,
potem idźcie stamtąd do Chamat-Rabba
i zajdźcie do Gat filistyńskiego2.
Czyż od tych królestw jesteście silniejsi
albo posiadłości wasze większe niż u nich?
3[W mniemaniu swoim] oddalacie dzień niedoli,
a [rzeczywiście] przybliżacie panowanie gwałtu.
4Leżą na łożach z kości słoniowej
i wylegują się na dywanach;
jedzą oni jagnięta z trzody
i cielęta ze środka obory.
5Improwizują na strunach harfy
i jak Dawid wynajdują instrumenty muzyczne.
6Piją czaszami wino
i najlepszym olejkiem się namaszczają,
a nic się nie martwią upadkiem domu Józefa.
7Dlatego teraz ich poprowadzę na czele wygnańców,
i zniknie krzykliwe grono hulaków.
8Poprzysiągł Pan Bóg na swoje życie – wyrocznia Pana, Boga Zastępów: Brzydzę się pychą Jakuba i nienawidzę jego pałaców, wydam więc [wrogom] miasto i to, co się w nim znajduje.
9I gdyby pozostało dziesięciu mężów w jednym domu –
i ci umrą;
10a krewny, który z domu wyniesie ich zwłoki,
zapyta tego, który pozostał w domu:
«Czy jest jeszcze ktoś z tobą?»
Odpowie: «Nie ma», i doda:
«Milcz!» Nie ma nikogo, aby wzywać imienia Pana3.
11Oto Pan rozkazał,
i obrócony będzie wielki dom w ruinę,
a mały dom w rozsypkę.
12Czy konie pędzą po skałach
albo czy tam się orze wołami,
że zamieniacie sprawiedliwość na truciznę,
a owoc prawości – na cykutę4?
13Cieszycie się z Lo-Debar5
i mówicie: «Czyż nie naszą siłą zdobyliśmy sobie Karnaim6?»
14Lecz oto Ja wzbudzę przeciwko wam, domu Izraela,
– wyrocznia Pana, Boga Zastępów –
naród, który was uciemięży
od Wejścia do Chamat aż do potoku Araby7.