Księga Ezechiela19

Żale nad władcami izraelskimi

¹A ty śpiewaj żale nad władcami izraelskimi ²i mów:

Jakąż lwicą między lwami

była twoja matka?¹

Leżała wśród lwiątek

i karmiła małe.

³Odchowała jedno z małych.

Ono stało się lwiątkiem,

nauczyło się porywać zdobycz,

pożerało ludzi.

⁴Narody dowiedziały się o nim,

i ono w pułapkę ich wpadło.

Za kółko [w nozdrzach] zawiedli je

do ziemi egipskiej².

⁵Ona zaś widząc, że się zawiodła,

a jej nadzieja przepadła,

wzięła inne ze swoich małych

i uczyniła je lwiątkiem.

⁶Biegało ono pomiędzy lwami

i stało się młodym lwem,

nauczyło się porywać zdobycz,

pożerało ludzi.

⁷Napadało na ich pałace,

niszczyło ich miasta.

Kraj i to, co go napełnia,

ogarniało przerażenie

na głos jego ryku.

⁸³ Zebrały się przeciwko niemu

narody z okolicznych krajów,

zastawiły na nie sidła

i w pułapkę je pochwyciły.

⁹Za pomocą kółka [w nozdrzach] umieszczono je w klatce

i zawiedziono do króla babilońskiego.

Zamknięto je w ciężkim więzieniu,

by głos jego nie był więcej słyszany

na górach izraelskich.

¹⁰Matka twoja była podobna do winorośli⁴

zasadzonej nad brzegiem wód.

Była płodna i w latorośle bogata

dzięki obfitości wody.

¹¹Wypuściła potężne konary,

zdatne na berła królewskie.

Okazały był wzrost jej wśród gąszczu gałązek,

z powodu swej wysokości

widoczna była wśród mnóstwa listowia.

¹²Lecz w gniewie została wyrwana,

rzucona na ziemię,

a wiatr wschodni wysuszył jej owoc.

Została złamana,

uschły potężne jej konary

i ogień je strawił.

¹³A teraz zasadzono ją na pustyni,

na ziemi wyschłej i suchej.

¹⁴Ogień wydobył się z jej konaru, strawił jej gałęzie i owoce⁵.

Nie będzie już miała potężnego konaru,

berła do rządzenia.

Oto lamentacja – służyć ma jako lamentacja».