Księga Ezechiela30

Dzień Pański nad Egiptem

¹Pan skierował do mnie te słowa: ²«Synu człowieczy, prorokuj i mów: Tak mówi Pan Bóg:

Biadajcie nad tym dniem! ³Bliski jest bowiem dzień,

bliski jest dzień Pański.

Dniem chmur będzie czas [kary] narodów pogańskich¹.

⁴Miecz przyjdzie na Egipt

i trwoga nastanie w Kusz,

kiedy w Egipcie polegną zabici,

gdy zabiorą jego bogactwo

i gdy posady jego będą rozwalone. ⁵Kusz i Put, i Lud, i cudzoziemcy wszyscy, i Kub², i synowie <ziemi> przymierza³ razem z nimi poginą od miecza. ⁶Tak mówi Pan:

Upadną podpory Egiptu

i wywróci się jego dumna potęga;

od Migdol aż do Sjene polegną od miecza.

Wyrocznia Pana Boga.

⁷Wśród krajów wyludnionych będzie wyludniony,

a miasta jego znajdą się wśród miast opustoszałych.

⁸I poznają, że Ja jestem Pan, kiedy podłożę ogień pod Egipt, a wszyscy jego poplecznicy się załamią. ⁹W owym dniu wyruszą ode Mnie wysłannicy na okrętach, aby przerazić beztroskie Kusz,

i trwoga nastanie wśród nich,

<jak> w dzień Egiptu,

że oto nadchodzi.

¹⁰Tak mówi Pan Bóg:

Położę kres bogactwu Egiptu ręką Nabuchodonozora, króla Babilonu.

¹¹On i jego lud, najmężniejsi wśród narodów,

przyjdą, by niszczyć ten kraj.

Dobędą miecza przeciw Egiptowi

i pokryją kraj pobitymi.

¹²I wysuszę rzeki,

i sprzedam kraj ludziom złym,

spustoszę ziemię ze wszystkim, co na niej jest,

ręką cudzoziemców.

Ja, Pan, to powiedziałem.

¹³Tak mówi Pan Bóg:

Zniszczę bożki

i położę kres bałwanom⁴ z Nof,

i władcy w ziemi egipskiej

nie będzie już odtąd.

I ześlę trwogę na kraj egipski.

¹⁴Spustoszę Patros

i podłożę ogień pod Soan,

i będę sprawował sąd nad No.

¹⁵Wyleję mój gniew na Sin,

na twierdzę Egiptu,

i w No wytępię hałaśliwą tłuszczę.

¹⁶Podłożę ogień pod Egipt – Sjene zadrży z trwogi; w No otworzy się wyłom, a w Nof będzie udręka codzienna⁵. ¹⁷Młodzieńcy z On i Pi-Beset polegną od miecza, a miasta te pójdą w niewolę. ¹⁸W Tachpanches ciemności spowiją dzień, gdy tam złamię berła egipskie. Skończy się z nim jego dumna potęga. Czarna chmura go pokryje, a córki jego pójdą w niewolę. ¹⁹Wykonam sądy w Egipcie, aby poznali, że Ja jestem Pan».

²⁰W roku jedenastym, miesiącu pierwszym, siódmego dnia miesiąca, Pan skierował do mnie te słowa: ²¹«Synu człowieczy, złamałem ramię faraona, króla egipskiego, i oto nie zostało jeszcze ono obwiązane, nie zastosowano lekarstwa, nie nałożono opatrunku, by mu wróciła siła do trzymania miecza. ²²Dlatego tak mówi Pan Bóg: Oto występuję przeciw faraonowi, królowi egipskiemu, i złamię jego ramię tak zdrowe, jak i nadłamane, i miecz wytrącę mu z ręki. ²³Rozproszę Egipcjan wśród narodów i rozdzielę ich po krajach. ²⁴Natomiast wzmocnię ramiona króla babilońskiego i dam mu w rękę swój miecz, i złamię ramiona faraona, tak że będzie przed nim jęczał, jak jęczy śmiertelnie zraniony. ²⁵Wzmocnię ramiona króla babilońskiego, a ramiona faraona osłabną; i poznają, że Ja jestem Pan, kiedy mój miecz włożę w rękę króla babilońskiego, aby go wyciągnął przeciw ziemi egipskiej. ²⁶A Ja rozproszę Egipcjan pomiędzy narodami i rozdzielę ich po krajach, aby poznali, że Ja jestem Pan».