1Efraim otoczył Mnie kłamstwem,
oszustwem – dom Izraela,
lecz Juda zna jeszcze Boga
i nazywa się ludem Świętego1.
2Efraim pasie się wiatrem,
za wichrem wschodnim wciąż biega;
pomnaża kłamstwa i gwałty,
zawiera przymierze z Asyrią,
a do Egiptu wywozi oliwę.
3Pan wiedzie spór z Judą2,
ukarze postępki Jakuba
i odpłaci za jego uczynki.
4Już w łonie matki oszukał on brata3,
a w pełni sił będąc, walczył nawet z Bogiem.
5Walcząc z Aniołem, zwyciężył,
płakał i błagał Go o łaskę –
spotkał Go w Betel. Tam z nami4 rozmawiał.
6Pan Bóg Zastępów!
Pan – to Jego zawołanie.
7Ty zaś powróć do Boga swojego –
przestrzegaj miłości i prawa,
zawsze ufaj twojemu Bogu!
8Kanaan5 ma w ręku fałszywą wagę,
w oszustwie jest rozmiłowany.
9Powiedział Efraim: «Stałem się bogaty
i zgromadziłem dla siebie majątek» –
lecz z jego pracy nic nie pozostanie
z powodu grzechów przezeń popełnionych6.
10Ja jestem Pan, Bóg twój, od ziemi egipskiej,
sprawię, że jeszcze zamieszkasz w namiotach,
jak było za dni spotkania7.
11Mówiłem do proroków, mnożyłem widzenia
i przez proroków głosiłem przypowieści8.
12Skoro w Gileadzie jest nieprawość,
to stali się bezużyteczni;
w Gilgal składają ofiary cielcom9,
dlatego ich ołtarze będą jak stosy kamieni
na bruzdach pól.
13Jakub uszedł na pola Aramu,
Izrael dla kobiety poszedł na służbę
i dla kobiety stał się stróżem stada10.
14Lecz Pan wyprowadził Izraela
z Egiptu przez proroka11,
i również przez proroka otoczył go opieką.
15Efraim bardzo go rozgniewał.
A On [odpowiedzialność za] krew zrzuci na niego
i za zniewagę swą Pan jego mu odpłaci.