Księga Izajasza3

Nieład w Jerozolimie

¹Zaiste, oto Pan, Pan Zastępów,

odejmie Jerozolimie i Judzie

wszelką podporę

– cały zapas chleba i cały zapas wody –

²mocarza i wojownika,

sędziego i proroka, wieszczka i starszego,

³pięćdziesiątnika i dygnitarza,

radnego i biegłego w magii, i znającego czary.

⁴«Książętami ustanowię im chłopców,

młokosy będą panować nad nimi».

⁵Ludzie gnębić będą jeden drugiego

i przyjaciel przyjaciela.

Wyrostek sponiewiera starca,

i prostak dostojnika.

⁶Toteż uchwyci się jeden swego brata

w ojcowskim domu:

«Ty masz płaszcz, bądź naszym wodzem;

weź w ręce tę ruinę!»

⁷Ten zaś się podniesie owego dnia, mówiąc:

«Nie jestem lekarzem.

W mym domu nie ma chleba ni szaty.

Nie czyńcie mnie przywódcą ludu!»

⁸Zaiste, Jeruzalem upada

i Juda się wali,

bo ich słowa i czyny sprzeciwiają się Panu,

obrażając Jego majestat¹.

⁹Stronniczość ich świadczy przeciw nim,

jak Sodoma rozgłaszają swój grzech,

nie ukrywają [go].

Biada im, bo sami sobie gotują nieszczęście.

¹⁰Szczęśliwy sprawiedliwy, bo pozyska dobro;

zażywać będzie owocu swych czynów.

¹¹Biada złemu, bo zło [go spotka],

i według czynów jego rąk mu odpłacą.

¹²Ach, mój lud! Młokos go ciemięży

i kobiety nim rządzą².

Ludu mój! Przywódcy twoi cię zwodzą

i burzą drogę, którą kroczysz.

¹³Pan powstał, by wszcząć rozprawę,

stoi, by toczyć spór ze swoim ludem.

¹⁴Pan wchodzi na rozprawę

ze starszymi swego ludu i z jego książętami:

«To wy spustoszyliście winnicę,

co biednemu zrabowaliście, jest w waszych domach.

¹⁵Jakim prawem uciskacie mój lud

i przygnębiacie oblicza ubogich?»

Wyrocznia Pana, Boga Zastępów.

Mowa przeciw dumnym mieszkankom Jerozolimy

¹⁶Pan powiedział: «Ponieważ się wbiły w pychę

córki syjońskie,

ponieważ chodzą z wyciągniętą szyją,

rzucając spojrzenia,

ponieważ idą drobnymi kroczkami

i dzwonią brzękadełkami u swych nóg,

¹⁷przeto Pan sprawi, że wyłysieją czaszki córek syjońskich,

Pan obnaży ich skronie».

¹⁸W owym dniu Pan usunie ozdobę brzękadeł u trzewików, słoneczka i półksiężyce, ¹⁹kolczyki, bransolety i welony, ²⁰diademy, łańcuszki u nóg i wstążki, flaszeczki na wonności i amulety, ²¹pierścionki i kółka u nozdrzy, ²²drogie suknie, narzutki i szale, torebki ²³i zwierciadełka, cienką bieliznę, zawoje i letnie sukienki. ²⁴I będzie:

zamiast wonności – zaduch,

zamiast paska – powróz,

zamiast uczesanych kędziorów – ogolona głowa,

zamiast wykwintnej szaty – ciasny wór,

zamiast krasy – wypalone piętno³.

Wdowy Jerozolimy

²⁵Twoi⁴ najwaleczniejsi polegną od miecza

i twoi wojownicy na wojnie.

²⁶Jękną jej bramy i okryją się żałobą,

a spustoszona na ziemi usiądzie.