Księga Izajasza59

Psalm pokutny: Grzechy Izraela opóźniają zbawienie

¹Nie! Ręka Pana nie jest tak krótka,

żeby nie mogła ocalić,

ani słuch Jego tak przytępiony,

by nie mógł usłyszeć.

²Lecz wasze winy wykopały przepaść

między wami a waszym Bogiem;

wasze grzechy zasłoniły Mu oblicze

przed wami tak, iż was nie słucha.

³Bo krwią splamione są wasze dłonie,

a palce wasze – zbrodnią.

Wasze wargi wypowiadają kłamstwa,

a przewrotności szepcze wasz język.

⁴Nikt nie skarży do sądu ze względu na słuszność

i nikt tam szczerze sprawy nie dochodzi;

byleby się oprzeć na fałszu i powiedzieć kłamstwo,

byle uknuć podstęp i spłodzić niegodziwość.

⁵Tłuką jaja żmijowe

i tkają pajęczyny;

kto zjada te jaja, umiera,

gdy je stłucze, wylęga się żmija.

⁶Tkaniny ich nie posłużą na ubranie,

nie można się przyodziać ich wyrobami.

Czyny ich to czyny niegodziwe,

dzieło krzywdy jest w ich rękach.

⁷Nogi ich biegną do zbrodni,

śpieszą się do rozlania krwi niewinnej.

Zamysły ich to zamysły zbrodnicze,

spustoszenie i zagłada są na ich drogach.

⁸Nie znają drogi pokoju,

prawości nie ma w ich postępowaniu.

Uczynili krętymi swoje własne ścieżki,

kto nimi chodzi, nie zazna spokoju.

⁹Dlatego prawo jest od nas daleko

i sprawiedliwość do nas nie dociera.

Oczekiwaliśmy światła, a oto ciemność,

jasnych promieni, a kroczymy w mrokach.

¹⁰Jak niewidomi obmacujemy ścianę

i jakby bez oczu idziemy po omacku.

Potykamy się w samo południe jak w nocy,

w pełni sił jesteśmy jakby umarli.

¹¹Wszyscy ryczymy jak niedźwiedzie

i jak gołębie ciągle jęczymy.

Spodziewaliśmy się prawa, ale go nie ma,

i wybawienia, ale daleko jest od nas.

¹²Bo rozmnożyły się występki nasze przed Tobą

i grzechy nasze przeciwko nam świadczą.

Tak, jesteśmy świadomi naszych występków

i uznajemy nasze nieprawości:

¹³przestępowanie przykazań i zapieranie się Pana,

odstępstwa od Boga naszego,

namowy do przeniewierstwa i buntu,

obmyślanie w sercu i wypowiadanie słów kłamliwych.

¹⁴I tak precz odsunięto prawo,

a sprawiedliwość stoi w oddali;

zachwiała się prawda na placu,

i prawość wejść tam nie może.

¹⁵I tak zabrakło wierności,

a rzadko kto zła unika.

Urywek Apokalipsy: Zwycięstwo Pana nad złem

Pan zobaczył to i złem się wydało w Jego oczach,

że nie było prawa.

¹⁶Ujrzał też, że nie było nikogo,

i zdumiał się, że nie było orędownika.

Wówczas Jego ramię przyniosło Mu zwycięstwo,

a Jego sprawiedliwość była mu podporą.

¹⁷Przywdział sprawiedliwość jak pancerz

i hełm zbawienia włożył na swą głowę¹.

Przyoblekł pomstę jako suknię

i jak płaszczem okrył się zazdrosną miłością.

¹⁸Stosownie do uczynków odpłaci każdemu:

swoim przeciwnikom – gniewem, swym wrogom – odwetem.

<Wyspom też odpłaci odwetem>.

¹⁹Od zachodu ujrzą imię Pana

i od wschodu słońca – chwałę Jego,

bo przyjdzie On jak gwałtowny potok,

pędzony tchnieniem Pańskim.

²⁰Lecz do Syjonu przyjdzie jako Odkupiciel²

i do nawróconych z występków w Jakubie – wyrocznia Pana.

Wypowiedź Boża

²¹Co do Mnie, takie jest przymierze moje z nimi, mówi Pan:

«Duch mój, który jest nad tobą,

i słowa moje, które włożyłem ci w usta,

nie znikną z twych ust

ani z ust twoich dzieci,

ani z ust potomków twoich synów,

odtąd i na zawsze – mówi Pan.