1A ty, Betlejem Efrata,
najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich!
Z ciebie wyjdzie dla mnie
Ten, który będzie władał w Izraelu,
a pochodzenie Jego od początku,
od dni wieczności1.
2Przeto [Pan] porzuci ich aż do czasu,
kiedy porodzi mająca porodzić2.
Wtedy reszta braci Jego powróci
do synów Izraela.
3Powstanie On i paść będzie mocą Pańską,
w majestacie imienia Pana, Boga swego.
Osiądą wtedy, bo odtąd rozciągnie swą potęgę
aż po krańce ziemi.
4A Ten będzie pokojem3.
Jeśli Asyria wtargnie do naszego kraju,
jeśli deptać będzie po naszych pałacach,
wzbudzimy przeciw niej siedmiu pasterzy
i ośmiu książąt ludu.
5I będą paść kraj Asyrii mieczem,
a kraj Nimroda sztyletem4.
Tak, ocali On nas od Asyrii,
gdy wtargnie ona do naszego kraju,
gdy deptać będzie nasze granice.
65 Wówczas będzie Reszta Jakuba
wśród wielu ludów
jak rosa [zesłana] przez Pana,
jak obfity deszcz na trawę,
która nie pokłada nadziei w człowieku
ani się na synów ludzkich nie ogląda.
7Wówczas będzie Reszta Jakuba
między narodami, wśród wielu ludów,
jak lew pomiędzy zwierzętami lasu,
jak lwiątko między trzodami owiec,
co gdy przychodzi, tratuje i rozdziera,
a nie ma takiego, kto by je ocalił.
8Niech zatriumfuje twoja ręka nad twymi wrogami,
i niech wszyscy nieprzyjaciele twoi wyginą.
9«I w owym dniu – wyrocznia Pana –
wytracę konie twoje spośród ciebie
i zniszczę twe rydwany.
10Wytracę miasta twego kraju
i zburzę wszystkie twoje twierdze.
11Odbiorę czary z twej ręki
i objaśniaczy znaków już w tobie nie będzie6.
12Usunę spośród ciebie rzeźby twoje i stele
i już nie będziesz oddawać pokłonu
dziełom swoich rąk.
13Powyrywam spośród ciebie twe aszery
i zniszczę twoje miasta7.
14Tak w gniewie i w uniesieniu dokonam pomsty
na narodach, które nie były [Mi] posłuszne».