Księga Psalmów108

PSALM 108 (107)¹

Bóg nadzieją swego ludu

¹Pieśń. Psalm. Dawidowy.

²Serce moje jest gotowe, Boże,

zaśpiewam i zagram.

Zbudź się, chwało moja,

³zbudź się, harfo i cytro!

Chcę obudzić jutrzenkę.

⁴Wśród ludów będę chwalił Cię, Panie,

zagram Ci wśród narodów,

⁵bo Twoja łaskawość [sięga] aż do niebios,

a wierność Twoja po chmury.

⁶Bądź wywyższony, Boże, ponad niebo,

a Twoja chwała ponad całą ziemię!

⁷Aby ocaleli, których miłujesz,

wspomóż nas Twą prawicą i wysłuchaj!

⁸Bóg przemówił w swojej świątyni:

«Będę triumfował i podzielę Sychem,

a dolinę Sukkot wymierzę.

⁹Do Mnie należy Gilead, do Mnie Manasses,

Efraim jest szyszakiem na mojej głowie,

Juda moim berłem,

¹⁰Moab jest dla Mnie misą do mycia;

na Edom but mój rzucę,

nad Filisteą będę triumfował».

¹¹Któż mnie wprowadzi do miasta warownego?

Kto aż do Edomu mnie doprowadzi?

¹²Czyż nie Ty, Boże, który nas odrzuciłeś

i już nie wychodzisz, Boże, z naszymi wojskami?

¹³Przyjdź nam z pomocą przeciw nieprzyjacielowi,

bo ludzkie ocalenie jest zawodne.

¹⁴W Bogu dokonamy czynów pełnych mocy

i On podepcze naszych nieprzyjaciół.