Księga Psalmów31

PSALM 31 (30)¹

Błaganie w ucisku i dziękczynienie

¹Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.

²Panie, do Ciebie się uciekam,

niech nigdy nie doznam zawodu;

wybaw mnie w Twojej sprawiedliwości!

³Skłoń ku mnie ucho,

pośpiesz, aby mnie ocalić.

Bądź dla mnie mocną opoką²,

warownią, która mnie ocali.

⁴Ty bowiem jesteś dla mnie opoką i twierdzą;

przez wzgląd na imię Twoje kieruj mną i prowadź mnie!

⁵Wydobądź mnie z sieci zastawionej na mnie³,

bo Ty jesteś moją ucieczką.

⁶W ręce Twoje powierzam ducha mojego⁴,

Ty mnie wybawiłeś, Panie, Boże wierny!

⁷Nienawidzę⁵ tych, którzy czczą marne bóstwa,

i pokładam ufność w Panu.

⁸Weselę się i cieszę z Twojej łaski,

boś wejrzał na moją nędzę,

poznałeś udręki mej duszy

⁹i nie oddałeś mnie w ręce nieprzyjaciela,

postawiłeś me stopy na miejscu przestronnym.

¹⁰Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem w ucisku,

od smutku słabnie me oko,

a także moja siła i wnętrzności.

¹¹Bo zgryzota trawi me życie,

a wzdychanie – moje lata.

Siłę moją zachwiał ucisk⁶

i kości moje osłabły.

¹²Stałem się znakiem hańby dla wszystkich mych wrogów,

dla moich sąsiadów przedmiotem odrazy,

dla moich znajomych – postrachem;

kto mnie ujrzy na ulicy,

ucieka ode mnie.

¹³Zapomniano w sercach o mnie jak o zmarłym,

stałem się jak sprzęt wyrzucony.

¹⁴Słyszę bowiem złorzeczenia wielu:

«Trwoga dokoła»⁷,

gdy przeciw mnie się zbierają,

zamyślają odebrać mi życie.

¹⁵Ja zaś pokładam ufność w Tobie, Panie,

mówię: «Ty jesteś moim Bogiem».

¹⁶W Twoim ręku są moje losy: wyrwij mnie

z ręki mych wrogów i prześladowców!

¹⁷Niech zajaśnieje Twoje oblicze⁸ nad Twym sługą,

wybaw mnie w swej łaskawości!

¹⁸Panie, niech nie doznam zawodu, gdy Cię wzywam;

niech się zawiodą występni, niech zamilkną w Szeolu!

¹⁹Niech zaniemówią wargi kłamliwe,

co zuchwale wygadują na sprawiedliwego

z pychą i ze wzgardą.

²⁰Jakże jest wielka, o Panie, Twoja dobroć,

którą zachowujesz dla tych, co się boją Ciebie,

i okazujesz tym, co w Tobie szukają ucieczki

na oczach synów ludzkich.

²¹Ukrywasz ich pod osłoną Twojej obecności⁹

od spisku mężów,

w swoim namiocie ich kryjesz

przed sporem języków.

²²Błogosławiony niech będzie Pan, który okazał

cuda swoje i łaski w grodzie warownym.

²³Ja zaś powiedziałem przerażony:

«Odcięty jestem od Twoich oczu»¹⁰,

lecz Tyś wysłuchał głos mego błagania,

gdy do Ciebie wołałem.

²⁴Miłujcie Pana, wszyscy, co Go czcicie!

Pan zachowuje wiernych,

a odpłaca z nawiązką

wyniośle postępującemu.

²⁵Bądźcie mocni i mężnego serca,

wszyscy, którzy pokładacie ufność w Panu!