Księga Psalmów 45 — Biblia Tysiąclecia, wyd. V

PSALM 45 (44)¹

Weselna pieśń dla pomazańca Bożego

¹Kierownikowi chóru. Na melodię: «Lilie...». Synów Koracha. Pieśń pouczająca. Pieśń miłosna.

²Z mego serca tryska piękne słowo:

utwór mój głoszę dla króla;

mój język jest jak rylec biegłego pisarza.

³Tyś najpiękniejszy z synów ludzkich²,

wdzięk rozlał się na twoich wargach,

przeto tobie pobłogosławił Bóg na wieki.

⁴Bohaterze, przypasz do biodra swój miecz,

swą chlubę i ozdobę! ⁵Szczęśliwie wstąp

na rydwan w obronie wierności i łagodnej sprawiedliwości,

a prawica twoja niech ci wskaże wielkie czyny!³

⁶Strzały twoje⁴ są ostre – ludy poddają się tobie –

[trafiają] w serce wrogów króla.

⁷Tron Twój, o Boże, trwa wiecznie,

berło Twego królestwa – berłem sprawiedliwym.

⁸Miłujesz sprawiedliwość, wstrętna ci nieprawość,

dlatego Bóg, twój Bóg, namaścił ciebie

olejkiem radości⁵ hojniej niż równych ci losem;

⁹wszystkie twoje szaty pachną mirrą, aloesem;

płynący z pałaców z kości słoniowej dźwięk lutni raduje ciebie.

¹⁰Córki królewskie wychodzą ci na spotkanie⁶,

królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy⁷.

¹¹Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha,

zapomnij o twym narodzie, o domu twego ojca!⁸

¹²Król pragnie twojej piękności;

on jest twym panem, oddaj mu pokłon!

¹³I córa Tyru [nadchodzi] z darami;

możni narodu⁹ szukają twych względów.

¹⁴W całej pełni chwały¹⁰ wchodzi córa królewska;

złotogłów jej odzieniem.

¹⁵W szacie wzorzystej wiodą ją do króla;

za nią dziewice, jej druhny,

wprowadzają do ciebie¹¹.

¹⁶Przywodzą je z radością i z uniesieniem,

przyprowadzają do pałacu króla.

¹⁷Niech twoi synowie zajmą miejsce twych ojców;

ustanów ich książętami po całej ziemi!

¹⁸We wszystkich pokoleniach upamiętnię¹² twe imię;

dlatego po wiek wieków sławić cię będą narody¹³.

1.Ps 45Psalm królewski na zaślubiny monarchy. Hbr 1,8n stosuje ww. 7n do Chrystusa. Może do Ps 45 nawiązują także słowa Jezusa o oblubieńcu w Mt 9,15; J 3,29.
2.45,3Por. Iz 33,17.
3.45,5Tekst skażony, różnie tłum.; por. Iz 11,4n.
4.45,6Por. 18[17],35.
5.45,8Przekazanie władzy królewskiej odbywało się ceremonialnie przez namaszczenie; dokonywał go prorok lub kapłan (por. 1 Sm 10,1; 15,17; 2 Sm 12,7); zwyczaj ten, znany również w dawnej Syrii, miał u Izraelitów znaczenie religijne; „olejek radości” (por. Iz 61,3) nasuwa ideę królowania eschatologicznego.
6.45,10„Spotkanie” – scena wprowadzenia królewskiej małżonki, która zajmuje honorowe miejsce; następne słowa od w. 11 są rodzajem upomnienia dla niej; „po... prawicy” – inni popr.: „między twymi ulubienicami”.
7.45,10„Spotkanie” – scena wprowadzenia królewskiej małżonki, która zajmuje honorowe miejsce; następne słowa od w. 11 są rodzajem upomnienia dla niej; „po... prawicy” – inni popr.: „między twymi ulubienicami”.
8.45,11Por. Rdz 12,1.15; Joz 24,2.14n; Ez 16,3.
9.45,13Targ. w lm. O eschatologicznej wędrówce narodów na Syjon por. Iz 2,2n; 56,6n; 60,3-16; 66,18nn.
10.45,14Tekst skażony, różnie popr. Inni tłum.: „ozdobiona kosztownościami”.