Księga Psalmów 61 — Biblia Tysiąclecia, wyd. V

PSALM 61 (60)¹

Modlitwa wygnańca

¹Kierownikowi chóru. Na instrumentach strunowych. Dawidowy.

²Słuchaj, o Boże, mojego wołania,

zważ na moją modlitwę!

³Wołam do Ciebie

z krańców ziemi²,

gdy słabnie moje serce:

na skałę zbyt dla mnie wysoką

wprowadź mnie,

⁴bo Ty jesteś moją obroną,

wieżą warowną przeciwko wrogowi.

⁵Chciałbym zawsze mieszkać w Twoim przybytku,

znajdować ucieczkę w cieniu Twoich skrzydeł!³ Sela

⁶Bo Ty, o Boże, wysłuchujesz mych ślubów

i wypełniasz życzenia tych, co się boją Twojego imienia.

⁷Dodaj dni do dni króla⁴,

lata jego przedłuż z pokolenia na pokolenie!

⁸Niech na wieki króluje przed Bogiem;

ześlij łaskę i wierność, aby go strzegły.

⁹Wówczas będę zawsze imię Twe opiewał

i dnia każdego wypełniał me śluby.

1.Ps 61Indywidualna lamentacja.
2.61,3Psalmista wzywa Boga z dalekiego kraju, podobnie jak w 42[41],7; 120[119],5n.
3.61,5Por. Iz 31,5; Mt 23,37.
4.61,7Por. 21[20],5; 72[71],5.17; 2 Krl 20,6. Po niewoli – sens mesjański; por. Jr 30,9.