Apokalipsa Świętego Jana6

Baranek otwiera sześć pierwszych pieczęci¹

¹I ujrzałem:

gdy Baranek otworzył pierwszą z siedmiu pieczęci,

usłyszałem pierwszą z czterech Istot żyjących, gdy mówiła

jakby głosem gromu:

«Przyjdź!»

²I ujrzałem:

oto biały koń,

a siedzący na nim miał łuk.

I dano mu wieniec,

i wyruszył jako zwycięzca, by [jeszcze] zwyciężać².

³A gdy otworzył pieczęć drugą,

usłyszałem drugą Istotę żyjącą, gdy mówiła:

«Przyjdź!»

⁴I wyszedł inny koń – barwy ognia,

a siedzącemu na nim dano odebrać ziemi pokój,

by się wzajemnie ludzie zabijali –

i dano mu wielki miecz³.

⁵A gdy otworzył pieczęć trzecią,

usłyszałem trzecią Istotę żyjącą, gdy mówiła:

«Przyjdź!»

I ujrzałem:

a oto czarny koń,

a siedzący na nim miał w ręce wagę⁴.

⁶I usłyszałem jakby głos pośrodku czterech Istot żyjących, gdy mówił:

«Kwarta pszenicy za denara

i trzy kwarty jęczmienia za denara,

a nie krzywdź oliwy i wina!»⁵

⁷A gdy otworzył pieczęć czwartą,

usłyszałem głos czwartej Istoty żyjącej, gdy mówiła:

«Przyjdź!»

⁸I ujrzałem:

oto koń trupio blady,

a imię siedzącego na nim Śmierć,

i Otchłań⁶ mu towarzyszyła.

I dano im władzę nad czwartą częścią ziemi,

by zabijali mieczem i głodem, i morem, i przez dzikie zwierzęta⁷.

⁹A gdy otworzył pieczęć piątą,

ujrzałem pod ołtarzem dusze zabitych dla Słowa Bożego⁸

i dla świadectwa, jakie mieli.

¹⁰I głosem donośnym tak zawołały:

«Jak długo jeszcze, Władco święty i prawdziwy,

nie będziesz sądził i wymierzał za krew naszą kary tym, co mieszkają na ziemi?»

¹¹I dano każdemu z nich białą szatę,

i powiedziano im, by jeszcze krótki czas spokojnie zaczekali,

aż się dopełni liczba ich współsług i braci,

którzy, jak i oni, mają być zabici.

¹²⁹ I ujrzałem:

gdy otworzył pieczęć szóstą,

nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi

i słońce stało się czarne jak włosienny wór,

a cały księżyc stał się jak krew.

¹³I gwiazdy spadły z nieba na ziemię,

podobnie jak figowiec wstrząsany silnym wiatrem zrzuca na ziemię niedojrzałe owoce.

¹⁴Niebo zostało usunięte jak księga, którą się zwija,

a wszelka góra i wyspa z miejsc swych poruszone.

¹⁵A królowie ziemscy, wielmoże i wodzowie,

bogacze i możni,

i każdy niewolnik oraz wolny

ukryli się w jaskiniach i górskich skałach.

¹⁶I mówią do gór i do skał:

«Spadnijcie na nas

i zakryjcie nas przed obliczem Zasiadającego na tronie

i przed gniewem Baranka,

¹⁷bo nadszedł Wielki Dzień Jego gniewu,

a któż zdoła się ostać?»