List do Rzymian10

¹Bracia, z całego serca pragnę ich zbawienia i modlę się za nich do Boga. ²Bo muszę im wydać świadectwo, że pałają żarliwością ku Bogu, nie opartą jednak na pełnym zrozumieniu. ³Albowiem nie chcąc uznać, że usprawiedliwienie pochodzi od Boga, i uporczywie trzymając się własnej drogi usprawiedliwienia, nie poddali się usprawiedliwieniu pochodzącemu od Boga.

⁴A przecież kresem¹ Prawa jest Chrystus, który przynosi² usprawiedliwienie każdemu, kto wierzy.

Sprawiedliwość, jaką daje Prawo bądź wiara

⁵Albowiem o sprawiedliwości, jaką daje Prawo, pisze Mojżesz: Kto je wypełni, osiągnie przez nie życie³. ⁶Sprawiedliwość zaś osiągana dzięki wierze tak powiada: Nie mów w sercu swoim: Któż zdoła wstąpić do nieba? – oczywiście po to, by Chrystusa stamtąd sprowadzić na ziemię, albo: Któż zstąpi do Otchłani?⁴ – ⁷oczywiście po to, by Chrystusa wyprowadzić spośród umarłych. ⁸Ale cóż mówi: Słowo to jest blisko ciebie, na twoich ustach i w sercu twoim⁵. A jest to słowo wiary, którą głosimy. ⁹Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że JEZUS JEST PANEM, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych – osiągniesz zbawienie⁶. ¹⁰Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do sprawiedliwości, a wyznawanie jej ustami – do zbawienia.

¹¹Wszak mówi Pismo: Żaden, kto wierzy w Niego, nie będzie zawstydzony⁷. ¹²Nie ma już różnicy między Żydem a Grekiem. Jeden jest bowiem Pan wszystkich. On to rozdziela swe bogactwa wszystkim, którzy Go wzywają. ¹³Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony⁸.

„Nie wszyscy dali posłuch Ewangelii”

¹⁴Jakże więc mieli wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? Jakże mieli uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli? Jakże mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił? ¹⁵Jakże mogliby im głosić, jeśliby nie zostali posłani? Jak to jest napisane: Jak piękne stopy tych, którzy zwiastują dobrą nowinę!⁹

¹⁶Ale nie wszyscy dali posłuch Ewangelii. Izajasz bowiem mówi: Panie, któż uwierzył temu, co od nas posłyszał?^{10 17}Przeto wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa.

¹⁸Pytam więc: Czy może nie słyszeli? Ależ tak:

Po całej ziemi rozszedł się ich głos i aż na krańce świata ich słowa¹¹.

¹⁹Pytam dalej: czyż Izrael nie zrozumiał? Mojżesz mówi:

Wzbudzę w was zawiść do tego, który nie jest ludem,

wzniecę w was gniew wobec ludu nierozumnego¹².

²⁰Izajasz zaś odważa się powiedzieć¹³:

Dałem się znaleźć tym, którzy Mnie nie szukali,

objawiłem się tym, którzy o Mnie nie pytali.

²¹A do Izraela mówi:

Cały dzień wyciągałem ręce do ludu nieposłusznego i opornego.