1Mądrość biednego podniesie mu głowę
i posadzi go między możnymi.
2Nie wychwalaj męża z powodu jego piękności
ani się nie brzydź człowiekiem z powodu jego wyglądu.
3Mała jest pszczoła wśród latających stworzeń,
lecz owoc jej ma pierwszeństwo pośród słodyczy.
4Nie chlub się szatami, które cię okrywają,
a w dniu twej chwały nie bądź wyniosły;
zdumiewające są bowiem dzieła Pana
i zakryte sprawy Jego przed ludźmi.
5Wielu władców usiadło na ziemi1,
a ten, o którym nikt nie pomyślał, nosił koronę.
6Wielu panujących bardzo zelżono
i ludzi sławnych wydano w ręce obcych.
7Nie gań, dopóki nie zbadasz,
najpierw się zastanów, a potem czyń wyrzuty.
8Nie odpowiadaj, dopóki nie wysłuchasz2,
a w środek słów nie wpadaj!
9Nie wadź się o rzecz, która ci nie jest konieczna,
i nie mieszaj się do sporu grzeszników!
10Dziecko, nie bierz na siebie zbyt wielu spraw,
bo jeśli będziesz je mnożył, nie będziesz bez winy.
I choćbyś pędził, nie dopędzisz,
a uciekając, nie umkniesz.
11Niejeden pracuje, trudzi się i śpieszy,
a tym bardziej pozostaje w tyle.
12Niejeden słaby potrzebuje pomocy,
brak mu sił i obfituje w biedę,
lecz gdy tylko oczy Pana łaskawie na niego spojrzą,
wydźwignie On go z jego poniżenia
13i podniesie mu głowę,
a wielu zdumieje się tym, co go spotkało.
14Dobra i niedole, życie i śmierć,
ubóstwo i bogactwo pochodzą od Pana3.
17Dar Pana jest zapewniony bogobojnym4,
a Jego wola zawsze się ziści.
18Niejeden się wzbogacił mozołem i chciwością,
a oto jego udział w nagrodzie;
19gdy powie: «Znalazłem odpoczynek
i teraz mogę się żywić moimi dostatkami»,
nie wie, ile czasu minie,
a zostawi je innym i umrze5.
20Trwaj w swoim zawodzie6 i bądź mu oddany,
a w swojej pracy zestarzej się!
21Niech cię w podziw nie wprawiają czyny grzesznika,
ufaj Panu i wytrwaj w swym trudzie,
albowiem łatwą jest rzeczą w oczach Pana
prędko i niespodzianie wzbogacić ubogiego.
22Błogosławieństwo Pana nagrodą bogobojnych
i prędko On sprawi, że zakwitnie Jego błogosławieństwo.
23Nie mów: «Czego potrzebuję
i jakie dobra będę miał odtąd?»
24Nie mów: «Wystarczam sam sobie
i jakie zło może mnie odtąd spotkać?»7
25W dniu pomyślności zapomina się o przykrościach,
w dniu zaś przykrości nie pamięta się o pomyślności.
26A dla Pana łatwą jest rzeczą w dzień śmierci
oddać człowiekowi według jego postępowania.
27Godzina nieszczęścia pokrywa zapomnieniem dobrobyt,
a przy końcu życia wychodzą na jaw czyny człowieka.
28Przed śmiercią nikogo nie nazywaj szczęśliwym,
gdyż poznaje się człowieka dopiero u jego kresu8.
29Nie wprowadzaj do swego domu każdego człowieka,
różnorodne są bowiem podstępy oszusta.
30Jak kuropatwa na przynętę w klatce,
tak serce pysznego:
jak szpieg wypatruje upadku9,
31podając dobro za zło, przygotowuje zasadzkę
i najlepszym twym postępkom przygania.
32Od iskry stos węgli zajmuje się ogniem,
a człowiek niegodziwy czyha na krew.
33Strzeż się człowieka złego, bo knuje niegodziwości,
by nie sprowadził na ciebie hańby na zawsze.
34Przyjmij obcego do domu, a wtrąci cię w zamieszanie
i oddali cię od twoich najbliższych.