Mądrość Syracha25

Mądrość naucza o dobrym i złym człowieku

¹¹ Trzema rzeczami się przyozdobiłam i okazałam się piękna

wobec Pana i ludzi:

zgodą wśród braci, przyjaźnią między sąsiadami

oraz zgodnie ze sobą żyjącymi żoną i mężem.

²Trzech rodzajów [ludzi] nienawidzi moja dusza,

a [sposób] ich życia szczególnie mnie gniewa:

żebraka pysznego, bogacza kłamcy,

starca cudzołożnego, ogołoconego z rozumu.

³Jeśli w młodości nie nazbierałeś,

jakim sposobem znajdziesz [coś] na starość?

⁴Jakże przystoi osąd siwym włosom,

a starszym – umieć doradzać!

⁵Jakże starcom przystoi mądrość,

a szanowanym – rozeznanie i rada!

⁶Wieńcem starców jest wielkie doświadczenie,

a chlubą ich bojaźń Pańska.

⁷Dziewięć myśli uznałem w sercu za błogosławione,

a dziesiątą językiem wypowiem:

człowiek, który ma pociechę z dzieci

i już za życia patrzy na upadek wrogów;

⁸szczęśliwy, kto mieszka z żoną rozumną,

komu się język nie poślizgnął,

kto nie służył komuś niegodnemu siebie,

⁹szczęśliwy, kto znalazł roztropność,

kto może przemawiać do uszu tych, którzy go słuchają;

¹⁰jakże wielki jest ten, kto znalazł mądrość,

ale nikt nie jest większy od tego, kto się boi Pana.

¹¹Bojaźń Pańska wszystko przewyższa,

kto ją posiadł, do kogo będzie przyrównany?²

Dobra i zła żona

¹³Każda rana, byle nie rana serca,

wszelka złość, byle nie złość kobiety.

¹⁴Każde natarcie, byle nie natarcie nienawidzących nas,

każda zemsta, byle nie zemsta wrogów.

¹⁵Nie ma bowiem jadu nad jad³ węża

i nie ma gniewu nad gniew kobiety⁴.

¹⁶Wolałbym mieszkać z lwem i smokiem,

niż mieszkać z kobietą przewrotną.

¹⁷Złość kobiety zmienia jej wygląd,

zeszpeca jej twarz: [jest ona jak] niedźwiedzica⁵.

¹⁸Mąż jej zasiądzie do stołu pośród swoich bliskich

i mimo woli będzie gorzko wzdychać.

¹⁹Małe jest wszelkie zło wobec przewrotności kobiety,

toteż niech ją spotka los grzesznika.

²⁰Czym dla nóg starca wspinanie się po zboczu piaszczystym,

tym żona gadatliwa dla spokojnego męża.

²¹Nie pozwól się doprowadzić do upadku pięknością kobiety

ani nie pożądaj kobiety!

²²Złem jest, bezwstydem i wielką hańbą,

jeśli żona utrzymuje swego męża.

²³Serce przygnębione, twarz zasmucona

i rana w sercu – [pochodzą od] żony przewrotnej;

a ręce bezwładne i kolana bez siły –

[od] takiej, która unieszczęśliwia swojego męża.

²⁴Początek grzechu przez kobietę

i przez nią też wszyscy umieramy⁶.

²⁵Nie dawaj ujścia wodzie

ani swobody przewrotnej żonie.

²⁶Jeżeli nie trzyma się rąk twoich,

odsuń ją od siebie⁷.