11 Pamięć o Jozjaszu – to zmieszane kadzidło,
przygotowane pracą tego, kto robi wonności;
w ustach każdego jest słodka jak miód
i jak muzyka na uczcie przy winie.
2On utrzymał się na drodze w nawracaniu ludu
i usunął obrzydliwość bezprawia.
3Prosto do Pana kierował swe serce,
za dni bezprawia umocnił pobożność.
4Oprócz Dawida, Ezechiasza i Jozjasza
wszyscy dopuszczali się wielkich przestępstw,
porzucili bowiem prawo Najwyższego.
Królowie Judy zniknęli,
5albowiem oddali moc swoją innym
i chwałę swoją narodowi obcemu.
62 Ci spalili wybrane Miasto Świątyni
i spustoszyli jego ulice,
7zgodnie ze słowami Jeremiasza. Skrzywdzili go bowiem,
jego, który już w łonie matki był poświęcony na proroka,
aby wyrywał, tracił i niszczył,
jak również budował i sadził.
8Ezechiel oglądał widzenie chwały,
jakie okazał mu [Pan] na rydwanie cherubów3.
9Wspomniał on też o wrogach4 wśród huraganu;
dobrze uczynił tym, co się trzymają dróg sprawiedliwości.
10A kości dwunastu proroków
niech wypuszczą pędy5 z miejsca ich [spoczynku],
pocieszyli bowiem Jakuba
i wybawili go ufną nadzieją.
11Jakże sławić mamy Zorobabela,
który jest jak sygnet na prawej ręce6,
12a również Jozuego, syna Josadaka,
którzy za dni swoich zbudowali Dom –
wznieśli święty przybytek Panu,
przeznaczony do wiecznej chwały7.
13Pamięć o Nehemiaszu w wielkiej jest cenie!
On nam podniósł mury rozwalone,
postawił bramy z zasuwami
i wzniósł na nowo nasze domostwa8.
14Nie było takiego wśród stworzonych na ziemi jak Henoch,
on bowiem z ziemi został uniesiony9.
15Nie narodził się żaden mąż taki jak Józef,
zwierzchnik braci, podpora ludu,
którego kości takiej czci doznały10.
16Sem i Set cieszą się chwałą wśród ludzi,
ale ponad wszystkim, co żyje wśród stworzenia – Adam.