Pieśń nad Pieśniami4

Oblubieniec:

¹¹ O jak piękna jesteś, przyjaciółko moja,

jakże piękna!

Oczy twe jak gołębice

za twoją zasłoną.

Włosy twe jak stado kóz²

falujące na górach Gileadu.

²Zęby twe jak stado owiec strzyżonych,

gdy wychodzą z kąpieli;

każda z nich ma bliźniaczą,

nie brak żadnej.

³Jak wstążeczka purpury wargi twe

i mowa twa pełna wdzięku.

Jak okrawek granatu³ skroń twoja

za twoją zasłoną.

⁴Szyja twoja jak wieża Dawida,

zbudowana warstwami;

tysiąc tarcz na niej zawieszono,

wszystką broń walecznych⁴.

⁵Piersi twe jak dwoje koźląt,

bliźniąt gazeli,

co pasą się pośród lilii.

⁶Nim wiatr wieczorny powieje

i znikną cienie,

pójdę ku górze mirry,

ku pagórkowi kadzidła.

⁷Cała piękna jesteś, przyjaciółko moja,

i nie ma w tobie skazy⁵.

⁸Z Libanu⁶ przyjdź, oblubienico,

z Libanu przyjdź i przybliż się!

Zstąp⁷ ze szczytu Amany,

z wierzchołka Seniru i Hermonu,

z jaskiń lwów,

z gór lampartów.

⁹Oczarowałaś me serce, siostro ma, oblubienico,

oczarowałaś me serce

jednym spojrzeniem twych oczu⁸,

jednym paciorkiem twych naszyjników.

¹⁰Jak piękna jest miłość twoja,

siostro ma, oblubienico,

o ileż lepsza jest miłość twoja od wina,

a zapach olejków twych nad wszystkie balsamy!

¹¹Nektarem ociekają wargi twe, oblubienico,

miód i mleko pod twoim językiem,

a zapach twoich szat

jak woń Libanu.

¹²Ogrodem zamkniętym jesteś, siostro ma, oblubienico,

ogrodem zamkniętym, źródłem zapieczętowanym⁹.

¹³Pędy¹⁰ twe – granatów gaj z owocem wybornym,

kwiaty henny i nardu¹¹,

¹⁴nard i szafran, wonna trzcina¹² i cynamon,

i wszelkie drzewa żywiczne,

mirra¹³ i aloes, i wszystkie najprzedniejsze balsamy¹⁴.

¹⁵[Jesteś] źródłem ogrodów¹⁵, zdrojem wód żywych

spływających z Libanu.

Oblubienica:

¹⁶Powstań, wietrze północny, nadleć, wietrze z południa,

wiej poprzez ogród mój, niech popłyną jego wonności!

Niech wejdzie miły mój do swego ogrodu

i spożywa jego najlepsze owoce!