Księga Mądrości5

¹Wtedy sprawiedliwy stanie z wielką śmiałością

przed tymi, co go uciskali

i mieli w pogardzie jego trudy.

²Gdy [go] ujrzą, wielki przestrach ich ogarnie

i osłupieją na widok [jego] nieoczekiwanego zbawienia.

³Pełni żalu będą mówić między sobą

i jęczeć w udręczeniu ducha – powiedzą:

⁴«To ten, co dla nas niegdyś był pośmiewiskiem

i przedmiotem szyderstwa,

jego życie mieliśmy za szaleństwo,

śmierć jego – za haniebną.

⁵Jakże więc policzono go między synów Bożych¹

i dzieli los ze świętymi?

⁶To myśmy zboczyli z drogi prawdy,

nie oświeciło nas światło sprawiedliwości

i słońce dla nas nie wzeszło.

⁷Nasyciliśmy się na drogach bezprawia i zguby,

przeszliśmy bezdrożne pustynie,

a drogi Pańskiej nie poznaliśmy.

⁸Cóż nam pomogło nasze zuchwalstwo,

co dało chełpliwe bogactwo?

⁹To wszystko jak cień przeminęło

i jak wieść, co przebiega;

¹⁰jak okręt prujący pieniącą się wodę,

po którym śladu nie znajdziesz, gdy przeszedł,

ni bruzdy po jego kadłubie wśród fal;

¹¹jak po ptaku szybującym w przestworzach

nie znajdzie się żaden dowód przelotu,

choć trzepoczące skrzydła przecięły lekkie powietrze –

prute z gwałtownym szumem

i uderzeniem piór smagane –

znaku przelotu potem nie można znaleźć.

¹²Jak gdy się strzałę wypuści do celu,

a rozprute powietrze zaraz się zasklepia,

tak że nie da się poznać jej przejścia –

¹³tak i my: zniknęliśmy, [ledwie] zrodzeni,

i nie mogliśmy się wykazać żadnym znakiem cnoty,

aleśmy zniszczeli w naszej nieprawości».

¹⁴Bo nadzieja bezbożnego jak plewa wiatrem miotana

i jak lekka piana rozbita przez burzę.

Jak dym od wiatru się rozwiała,

zatarła się jak pamięć gościa, co zabawił chwilę².

¹⁵A sprawiedliwi żyją na wieki;

zapłata ich w Panu

i staranie o nich ma Najwyższy.

¹⁶Dlatego otrzymają wspaniałe królestwo

i piękny diadem z rąk Pana;

osłoni ich bowiem prawicą,

ochraniać ich będzie ramieniem.

¹⁷Jak zbroję nałoży swoją zapalczywość

i uzbroi stworzenie dla odparcia wrogów³.

¹⁸Jak pancerz przywdzieje sprawiedliwość

i jak hełmem osłoni się sądem nieodwołalnym.

¹⁹Weźmie świętość za puklerz niezwyciężony

²⁰i jak miecz wyostrzy gniew nieubłagany,

a razem z Nim świat będzie walczył przeciw nierozumnym.

²¹Polecą celne pociski błyskawic,

pomkną z chmur do celu jak z dobrze napiętego łuku,

²²a gniewne grady wyrzucone zostaną jak z procy.

Wzburzą się przeciw nim wody morskie

i rzeki nieubłaganie ich zatopią.

²³Podniesie się przeciw nim powiew mocy

i jak wichura ich zmiecie.

Tak nieprawość spustoszy całą ziemię,

a nikczemność obali trony możnowładców.